NBA: Poruszenie w Denver. Kto naprawdę rządzi w szatni Nuggets?

Mistrzowskie aspiracje Denver Nuggets legły w gruzach po rozczarowującej serii pierwszej rundy play-off, w której rywalem ekipy ze stanu Kolorado byli Minnesota Timberwolves. Porażka 2-4 z rywalem, który przez większość czasu musiał radzić sobie bez swojej największej gwiazdy, Anthony’ego Edwardsa, wywołała powszechną falę krytyki. W samym centrum tej burzy stanął Christian Braun. Młody obrońca, zamiast szukać usprawiedliwień, złożył deklarację, która zszokowała zarówno ekspertów, jak i kibiców – konkretnie ogłosił się liderem drużyny zdominowanej dotychczas przez postacie formatu Nikoli Jokicia.

Niczego nie ujmując Minnesota Timberwolves, odpadnięcie Denver Nuggets już w pierwszej rundzie fazy play-off można rozpatrywać w kategorii co najmniej niespodzianki. Gdy kurz po decydującym, szóstym meczu zaczął opadać, Christian Braun w rozmowie z mediami wyraźnie nie zamierzał gryźć się w język. Jego słowa o roli w zespole natychmiast stały się tematem ogólnokrajowych dyskusji.

– Uważam, iż jestem liderem tej drużyny. To ja zabieram głos i nadaję ton w szatni. Kiedy nie gramy dobrze jako zespół, można wskazywać różne przyczyny… ale prawda jest taka, iż sam nie zagrałem wystarczająco dobrze i nie przygotowałem drużyny na tak wymagającą serię. Będziemy lepsi. Ja będę lepszy. Już nie mogę się doczekać kolejnego sezonu, żeby to pokazać – stwierdził w rozmowie z Bennettem Durando z „Denver Post”.

Ta wypowiedź jest postrzegana przez wielu jako bezpośrednie uderzenie w dotychczasową hierarchię Nuggets. W zespole posiadającym w składzie trzykrotnego MVP, Nikolę Jokicia, oraz gwiazdę formatu Jamala Murraya, deklaracja 25-latka o tym, iż jest „liderem, który zabiera głos w szatni”, może budzić spore kontrowersje. Zdaniem krytyków na przykład wspomniany Serb nigdy nie należał do zawodników, którzy mobilizują drużynę słowami — zawsze stawiał na przewodzenie przykładem. Przy słabej postawie Denver w tej serii mogło to obnażyć niedostatki w funkcjonowaniu zespołu jako całości.

Dla Brauna miniony sezon był pierwszym po podpisaniu lukratywnego, pięcioletniego przedłużenia kontraktu o wartości 125 milionów dolarów. Choć nowa umowa zacznie obowiązywać dopiero od przyszłego roku, oczekiwania wobec zawodnika już teraz gwałtownie wzrosły. Tymczasem jego statystyki w play-offach – średnio 8,3 punktu przy skuteczności z gry wynoszącej 41,7% – znacząco odbiegały od standardów wymaganych od podstawowego gracza drużyny walczącej o tytuł.

Zresztą sam zainteresowany nie omieszkał przyznać, iż wynik osiągnięty przez podopiecznych Davida Adelmana trudno określić inaczej niż klęską. Jak powiedział: – To niedopuszczalne — zwłaszcza przy jakości, jaką mamy w składzie. Co roku celujemy w mistrzostwo i z takim nastawieniem wychodzimy na parkiet. Tym razem nie daliśmy rady. Odpadnięcie już w pierwszej rundzie nie spełnia naszych oczekiwań. Musimy się odbić. Częściowo biorę to na siebie — w play-offach zabrakło nam odporności.

Z drugiej strony, choć Braun nie szczędził sobie krytyki, trzeba pamiętać, iż był daleko od optymalnej formy. Już w pierwszym meczu serii doznał urazu łydki, który mocno odbił się na jego dynamice i skoczności. To był zresztą jego kolejny problem zdrowotny w tym sezonie — wcześniej opuścił niemal połowę spotkań przez kontuzję kostki.

Porażka Nuggets otwiera trudny rozdział w historii klubu. Pojawiają się głosy, iż zarząd może zdecydować się na drastyczne zmiany w składzie, aby uniknąć podatku od luksusu. Chociaż Jokić pozostaje nietykalny – a w kuluarach mówi się o przedłużeniu jego kontraktu – przyszłość Brauna nie jest już tak pewna.

Paradoksalnie, jego deklaracja o byciu liderem, w połączeniu ze słabszą dyspozycją sportową i wysokim kontraktem, może sprawić, iż stanie się on głównym kandydatem do wymiany, jeżeli władze ekipy z Denver zdecydują się na odświeżenie rotacji wokół swojego serbskiego lidera, albo wręcz sugerowaną przez niektórych ekspertów rewolucję. Przyszły sezon pokaże, czy 25-latek faktycznie jest w stanie udźwignąć ciężar, który sam zdecydował się wziąć na swoje barki.