13 godzin temu
Po efektownym zwycięstwie 115:110 nad Los Angeles Lakers i przypieczętowaniu awansu do finału Konferencji Zachodniej wynikiem 4-0, oczy koszykarskiego świata zwrócone są na Oklahoma City Thunder. Choć Shai Gilgeous-Alexander zakończył decydujące spotkanie z dorobkiem 35 punktów, prawdziwym tematem wieczoru stała się głęboka, niemal filozoficzna analiza jego gry przedstawiona przez trenera Marka Daigneaulta. Szkoleniowiec obrońców tytułu, zamiast ograniczyć się do kurtuazyjnych pochwał, wygłosił bezprecedensowy wykład na temat tego, jak jego lider redefiniuje pojęcie wpływu na przebieg meczu, wykraczając daleko poza to, co widoczne jest w arkuszu statystycznym.
Gdy po meczu zapytano Marka Daigneaulta o wytrwałość jego największej gwiazdy, trener odpowiedział niezwykle obszerną, analityczną tyradą, która rzuciła nowe światło na strategię Oklahoma City Thunder. Zwrócił uwagę, iż powierzchowne ocenianie zawodnika wyłącznie przez pryzmat zdobytych punktów jest błędem, który przesłania realny obraz gry.
– Statystyki mogą przesłaniać fakt, iż istnieją różne sposoby wywierania ogromnego wpływu na grę – stwierdził 41-letni szkoleniowiec, rozpoczynając swój wywód. Trener szczegółowo wyjaśnił, iż agresywne podwajanie, z jakim Shai Gilgeous-Alexander spotykał się ze strony Los Angeles Lakers zwłaszcza na początku serii, miało swój „efekt domina”, który bezpośrednio przekładał się na korzyści dla reszty zespołu. To właśnie uwaga skupiona na liderze miała pozwolić OKC na dominację w zbiórkach ofensywnych oraz umożliwiła kolegom Kanadyjczyka grę z przewagą sytuacyjną i ogromną pewnością siebie.
Daigneault podkreślił również fizyczny aspekt tej strategii, wskazując, iż schemat obronny Jeziorowców wymagał od nich gigantycznego nakładu energii. Zgodnie z jego analizą, opartą na widocznym zmęczeniu rywali w drugich połowach spotkań: – Lakers grali systemem, który wymagał tutaj ogromnych nakładów energii. jeżeli spojrzy się na to, jak prezentowaliśmy się w drugich połowach meczów tej serii, myślę, iż zmęczenie odegrało w tym dużą rolę. Częściowo wynikało to z naszej głębi składu, ale drugim powodem było to, iż oni musieli ciągle biegać w obronie. A dlaczego biegali? Bo podwajali jego krycie.
Kulminacją tej taktycznej partii szachów była postawa Shaia w czwartym meczu, którą najlepszy trener roku 2024 w NBA opisał malowniczo: – Łatwo spojrzeć na 18 czy 22 punkty i gwałtownie wyciągnąć wnioski. Ale jeżeli naprawdę ocenia się całkowity, ogólny wpływ na grę — choćby przy 18 punktach — efekt domina wynikający z podwajania krycia jest ogromny. To, iż nie forsował gry w takich sytuacjach, ograniczyło liczbę podwojeń. A potem niejako schował się w cieniu. I dziś wieczorem po prostu zamknął ten mecz. Niesamowity spokój i dojrzałość z jego strony. Chciałem to podkreślić, bo wpływ na grę może przybierać różne formy. Jego wpływ był widoczny we wszystkich czterech meczach.
Dla Gilgeous-Alexandra, który w pierwszych trzech meczach serii notował statystycznie słabsze występy, kluczem do sukcesu było odstawienie emocji na boczny tor. Sam zawodnik zresztą także przyznał, iż jego spokój jest wynikiem świadomej dyscypliny.
– Przez całą swoją karierę zauważyłem — również na podstawie własnych doświadczeń — iż emocje jedynie przeszkadzają w krytycznym i rozsądnym myśleniu. Zwłaszcza w takich momentach, kiedy najbardziej chcę wykonać zadanie, staram się odsunąć emocje na bok i maksymalnie skupić się na tym, co dzieje się tu i teraz oraz na tym, co jest najważniejsze – wyjaśnił lider Thunder, który w samej tylko drugiej połowie czwartego meczu zanotował 21 „oczek”.
Ten psychologiczny hart ducha ewidentnie pozwolił mu przetrwać momenty, gdy obrona Lakers próbowała go sfrustrować. Shai doskonale rozumiał, iż każda dodatkowa para rąk wyciągnięta w jego stronę otwiera autostradę do kosza dla takich graczy jak Chet Holmgren czy Ajay Mitchell. Dopiero gdy podopieczni JJ-a Redicka, wyczerpani ciągłą pogonią, „poluzowali uścisk” w Game 4, 27-latek powrócił do roli bezlitosnego egzekutora, trafiając najważniejsze rzuty z półdystansu i regularnie wymuszając rzuty wolne.
Chociaż głównym tematem po meczu była dominacja Oklahomy, Gilgeous-Alexander znalazł chwilę, by odnieść się do swojego pierwszego w karierze starcia z LeBronem Jamesem w fazie play-off. Lider Thunder nie szczędził słów uznania dla 41-letniej legendy, nazywając najstarszego gracza NBA „siłą”, która jeszcze przed rozpoczęciem serii determinowała cały raport skautingowy zespołu. – To niesamowite, co on robi na boisku w tym wieku. To bardzo imponujące. Trudno ubrać to w słowa – wyznał, doceniając długowieczność i wielkość swojego rywala.
Mimo perfekcyjnego startu w fazie play-off (8-0), w szatni Thunder nie czuć jednak nadmiernej euforii, ale raczej skupienie na kolejnym kroku. Sam Shai starał się studzić emocje, przypominając, iż dotychczasowe sukcesy są już przeszłością, a prawdziwe wyzwania dopiero nadejdą w finale konferencji przeciwko Minnesota Timberwolves lub San Antonio Spurs. Dla zespołu prowadzonego przez tak analitycznego trenera jak Daigneault i tak opanowanego lidera jak Shai, sweep nad Lakers to jedynie kolejny, choć niezwykle cenny, etap w drodze po obronę mistrzowskiego tytułu.
