Zmiany w cyklu
Dopiero 23 sierpnia udało się zainaugurować zmagania Indywidualnych Mistrzostw Świata na długim torze. Pierwotnie cykl miał wystartować 13 lipca w Marmande, jednakże turniej przełożono na 26 września. Powodem tej decyzji były zbyt wysokie temperatury, jakie miały wtedy rzekomo panować we Francji oraz czerwony alert, który wydał tamtejszy rząd kraju.
Przypomnijmy, iż tegoroczna edycja czempionatu jest zupełnie inna, niźli miało to miejsce w latach poprzednich. Jedną z istotnych zmian, niestety, jest kolejne zmniejszenie liczby finałów. Jeszcze dwa sezony temu było ich pięć, w minionym roku cztery, a teraz medaliści zostaną wyłonieni na dystansie jedynie trzech rund.
Kolejną nowością jest liczba uczestników. Działacze światowej federacji FIM zdecydowali się rozszerzyć grono startujących z dotychczasowych piętnastu do aż dwudziestu. Oznacza to inną tabelę biegów przy jednocześnie większej ilości wyścigów. Tych będzie teraz łącznie 23. Najpierw faza zasadnicza będzie składać się z 20 biegów, następnie odbędą się dwa półfinały, a całość zwieńczy bieg finałowy. Oczywiście niezmiennie w każdym z nich pod taśmą ustawi się po pięciu zawodników.
Wielki powrót
Faza zasadnicza przyniosła sporo emocji i kilka interesujących pojedynków. Kapitalnie spisywał się Erik Riss, który wygrał wszystkie swoje biegi i zgromadził komplet 20 punktów. Tuż za nim uplasował się Dave Meijerink z dorobkiem 18 „oczek”, a 17 punktów zgromadził Zach Wajtknecht, który imponował przede wszystkim regularnością.
W myśl nowego regulaminu czołowa trójka po 20 wyścigach uzyskuje bezpośredni awans do biegu finałowego. Tym samym miejsce w najważniejszym wyścigu dnia zapewnili sobie wspomniani wyżej Niemiec, Holender i Brytyjczyk. Pozostałych finalistów wyłoniły dwa półfinały. W pierwszym najlepszy okazał się Chris Harris, zaś drugi wygrał Kenneth Hansen.
W finale Riss od razu po starcie odjechał rywalom i w wielkim stylu sięgnął po zwycięstwo na inaugurację FIM Long Track World Championship. Drugie miejsce przypadło Meijerinkowi, a na najniższym stopniu podium stanął Harris. Czwarty był Wajtknecht, natomiast Hansen nie ukończył decydującego wyścigu z powodu defektu.
Pechowa inauguracja mistrzostw
Zmagania w kilku wyścigach potoczyły się jednak pechowo, przez co całe zawody trwały aż około sześciu godzin. Jednym z groźnych zdarzeń była sytuacja z dwunastej odsłony dnia. Daniel Spiller gonił wówczas prowadzącego Anthony’ego Chauffoura. Na pierwszym łuku drugiego okrążenia Niemca pociągnęło, przez co nabrał niekontrolowanego przyspieszenia i zahaczył o tylne koło Francuza, groźnie upadając. Sytuacja była jeszcze o tyle niebezpieczna, iż motocykl 28-latka odbił się od toru i bandy, przez co wzbił się w powietrze i wypadł poza pas bezpieczeństwa. Na szczęście w tamtym miejscu nie było żadnych kibiców, więc wszystko skończyło się jedynie na strachu.
Wyniki 1. finału Indywidualnych Mistrzostw Świata na długim torze w Scheeßel
1. Erik Riss [Niemcy] (4,4,4,4,4) 20
+ 1. miejsce w FINALE
2. Dave Meijerink [Holandia] (4,4,2,4,4) 18
+ 2. miejsce w FINALE
3. Chris Harris [Wielka Brytania] (0,4,4,4,3,4) 19 + 3. miejsce w FINALE
4. Zach Wajtknecht [Wielka Brytania] (3,4,3,4,3) 17 + 4. miejsce w FINALE
5. Kenneth Hansen [Dania] (4,3,3,3,1,4) 18 + defekt w FINALE
—————————————
6. Jesse Mustonen [Finlandia] (3,2,4,3,3,3) 18
7. Lukas Fienhage [Niemcy] (1,3,D,3,4,3) 14
8. Patrick Kruse [Dania] (3,3,0,3,4,D) 13
9. William Kruit [Holandia] (1,2,2,2,3,2) 12
10. Glenn Moi [Norwegia] (2,1,4,2,D,2) 11
11. Mika Meijer [Holandia] (1,3,2,2,2,M) 10
12. Tero Aarnio [Finlandia] (2,D,3,W,2,M) 7
13. Jake Mulford [Wielka Brytania] (0,2,W,2,2,1) 7
—————————————
14. Tino Bouin [Francja] (1,1,1,1,1) 5
15. Andrew Appleton [Wielka Brytania] (4,U/-,-,-,-) 4
16. Anthony Chauffour [Francja] (2,2,D,W,NS) 4
17. Timo Wachs [Niemcy] (2,0,D,1,1) 4
18. Keijo Busch [Niemcy] (D,1,D,1,2) 4
19. Jordan Dubernard [Francja] (0,1,1,1,1) 4
20. Daniel Spiller [Niemcy] (3,M,W,NS,NS) 3
21 (R). Fabian Wachs [Niemcy] (0,0,1,0,0) 1
Bieg po biegu:
1. Appleton, Mustonen, Moi, Fienhage, Harris
2. Riss, Wajtknecht, Chauffour, Bouin, Busch (D5)
3. Meijerink, Spiller, Aarnio, Meijer, Dubernard
4. Hansen, Kruse, T.Wachs, Kruit, Mulford
5. Meijerink, Fienhage, Chauffour, Busch, F.Wachs (Appleton U/-)
6. Wajtknecht, Hansen, Kruit, Moi, F.Wachs (Spiller M)
7. Riss, Meijer, Mustonen, Dubernard, T.Wachs
8. Harris, Kruse, Mulford, Bouin, Aarnio (D5)
9. Riss, Wajtknecht, Meijerink, F.Wachs, Kruse
10. Harris, Aarnio, Kruit, Dubernard, Busch (D5)
11. Mustonen, Hansen, Meijer, Bouin, Fienhage (D3)
12. Moi, Chauffour (D1), Spiller (W/U2), Mulford (W/U3), T.Wachs (D4)
13. Riss, Fienhage, Moi, Busch, Aarnio (W)
14. Meijerink, Mustonen, Kruit, Bouin, Spiller (NS)
15. Wajtknecht, Hansen, Mulford, Dubernard, F.Wachs
16. Harris, Kruse, Meijer, Wachs, Chauffour (W/U4)
17. Kruse, Mustonen, Busch, Dubernard, F.Wachs
18. Fienhage, Wajtknecht, Mulford, Bouin, Spiller (NS)
19. Meijerink, Kruit, Aarnio, T.Wachs, Moi (D2)
20. Riss, Harris, Meijer, Hansen, Chauffour (NS)
Półfinał 1. Harris, Fienhage, Moi, Kruse (D4), Aarnio (M)
Półfinał 2. Hansen, Mustonen, Kruit, Mulford, Meijer (M)
FINAŁ. Riss, Meijerink, Harris,Wajtknecht, Hansen (D5)
KLASYFIKACJA
1. Erik Riss [Niemcy] – 26 pkt
2. Dave Meijerink [Holandia] – 24 pkt
3. Chris Harris [Wielka Brytania] – 22 pkt
4. Zach Wajtknecht [Wielka Brytania] – 20 pkt
5. Kenneth Kruse Hansen [Dania] – 18 pkt
6. Jesse Mustonen [Finlandia] – 16 pkt
7. Lukas Fienhage [Niemcy] – 15 pkt
8. Patrick Kruse [Dania] – 14 pkt
9. William Kruit [Holandia] – 13 pkt
10. Glenn Moi [Norwegia] – 12 pkt
11. Mika Meijer [Holandia] – 11 pkt
12. Tero Aarnio [Finlandia] – 10 pkt
13. Jake Mulford [Wielka Brytania] – 9 pkt
14. Tino Bouin [Francja] – 7 pkt
15. Andrew Appleton [Wielka Brytania] – 6 pkt
16. Anthony Chauffour [Francja] – 5 pkt
17. Timo Wachs [Niemcy] – 4 pkt
18. Keijo Busch [Niemcy] – 3 pkt
19. Jordan Dubernard [Francja] – 2 pkt
20. Daniel Spiller [Niemcy] – 1 pkt
21. Fabian Wachs [Niemcy] – 0 pkt
Erik Riss 
