Żużel. „Wojna Dwóch Róż” w finale. Czas na bitwę w Anglii, walczą nie tylko o złoto!

Rywalizacja Belle Vue Aces z Sheffield Tigers sięga już pierwszego historycznego sezonu w Brytyjskiej elicie. W sezonach 1929, 1930 i 1931 równolegle istniały dwie równorzędne najwyższe ligi żużlowe na Wyspach. Jedna nazywała się Speedway Nothern League (Żużlowa Liga Północna), a druga Speedway Southern League (Żużlowa Liga Południowa). Były to jedyne sezony kiedy Anglia miała dwóch równoprawnych mistrzów kraju w tym samym roku.

W 1929 roku Southern League wygrało Stamford Bridge Pensioners, a Nothern League (która wówczas nosiła nazwę English Dirt Track League) w tym samym roku padło łupem Leeds Lions. 1930 i 1931 rok to wygrane na północy Belle Vue Aces, a na południu Wembley Lions. Właśnie w roku 1930 odbył się pierwszy mecz pomiędzy Belle Vue Aces a Sheffield Blades. Zakończył się on zwycięstwem ekipy z Manchesteru 22:14. Belle Vue zajęło na koniec miejsce pierwsze, a Sheffield Blades siódme.

Żużel. Ojciec jest dumny z syna! Czy mistrz świata zostanie we Wrocławiu? (WYWIAD) – PoBandzie – Portal Sportowy

Żużel. Musiał interweniować chirurg! Vaculik boleśnie kończy sezon – PoBandzie – Portal Sportowy

Starcia z czasem zaczęto nazywać „War of The Roses”, a więc „Wojna Róż”. Ma to podłoże historyczne gdyż oryginalna „Wojna Dwóch Róż” miała miejsce w latach 1455-1487 i była walką o angielski tron pomiędzy rodem Lancasterów (Czerwona Róża), a rodem Yorków (Biała Róża). jeżeli chodzi o zakres geograficzny to Manchester tradycyjnie należy do Lancashire, a Sheffield do Yorkshire. Dawna wrogość rodów przekształciła się w symboliczną późniejszą rywalizację tych miast i regionów.

Żużel. Smutne wieści z Częstochowy. Świat żużla w żałobie – PoBandzie – Portal Sportowy

Żużel. Warto szkolić! Tyle kasy zgarnie Unia Leszno! Niechlubny wynik Falubazu – PoBandzie – Portal Sportowy

Owa rywalizacja miała miejsce na gruncie ekonomicznym. Manchester i Sheffield to dwa potężne, historyczne ośrodki przemysłowe w północnej Anglii, które jednak zamiast bezpośredniej, zaciętej rywalizacji między sobą, współtworzyły kręgosłup brytyjskiej rewolucji przemysłowej, specjalizując się w zupełnie innych gałęziach gospodarki – Manchester zajmował się przemysłem bawełnianym i tekstylnym (stąd potoczna nazwa „Cottonopolis” – „Miasto bawełny”) a Sheffield produkcją stali i narzędzi (Steel City – „Stalowe miasto”). Odzwierciedla to również wcześniejszą nazwę tej drużyny, gdyż w 1930 roku drużyna żużlowa z Sheffield występowała na początku jako Sheffield Blades, jednak bardzo gwałtownie zmieniono ją na Sheffield Tigers. Nazwa „Blades” (Szable/Ostrza) nawiązaniami sięgała właśnie przemysłowej tradycji miasta słynącego z wyrobu stali i sztućców, która do dziś chociażby pozostaje symbolem piłkarzy Sheffield United posługujących się tym przydomkiem.

Zdjęcie zawodników Asów z meczu Belle Vue Aces – Sheffield Blades (z sezonu 1930) wygranego przez ekipę z Manchesteru 22:14 – od lewej: Dusty Haigh (3), Frank Varey (1), Clem Cort (5) i Eric Langton (2), źródło: https://manchesterhistory.net/bellevue/photoarchive1.html

Te historie rywalizacji Manchesteru z Sheffield są niezwykle żywe. Jak wspomina jeden z kibiców z internetowego forum „Sheffield History.co.uk” – „Jim Airey był moim bohaterem w tamtym czasie, potem Bob Valentine, a potem Reidar Eide. Pamiętam, jak Reidar Eide zdobył Złoty Kask, pokonując Ivana Maugera na Belle Vue w Manchesterze, a Arnie Haley zajął 3. miejsce w Mistrzostwach Wielkiej Brytanii, również na Belle Vue. Arnie lubił wypić i zawsze wpadał do Norfolk Arms w Grenoside na piwo, zanim wrócił do domu w Leeds. Słyszałem, iż zmarł w wyniku obrażeń odniesionych po upadku z drabiny w swoim domu. Było nas około 20 osób, wszyscy z okolic Grenoside, Ecclesfield i Foxhill. W soboty chodziliśmy oglądać Boococka w Halifaxie albo Maugera w Belle Vue”.

Kolejny kibic pod nickiem Guest Nimrod pisze: „Chyba miałem szczęście zobaczyć w Owlerton nieżyjącego już, wspaniałego Petera Cravena, ówczesnego Mistrza Świata. Jego drużyna, Belle Vue, jeździła w lidze wyżej niż Sheffield, więc Tygrysy jeździły z nimi tylko mecze towarzyskie. Peter Craven był tak szybki, iż na starcie nałożono na niego handicap 25 jardów. W drużynie Sheffield byli tacy zawodnicy jak Clive Featherby, Jack Kitchen, Guy Allott, Jack Winstanley i Tony Robinson.”

Program meczowy ze spotkania pucharowego Belle Vue Aces – Sheffield Tigers z 28 marca 1985 roku; źródło: Ebay
https://www.ebay.co.uk/itm/313092024621

Tegoroczny dwumecz zapowiada się wyjątkowo nie tylko z powodu zaszłości historycznych, ale również patrząc na przebieg tego sezonu na Wyspach. Belle Vue odniosło w tym sezonie zaledwie 5 porażek w 22 meczach wliczając w to również wygrany półfinałowy dwumecz z Ipswich Witches. Jednkaże aż dwie z tych pięciu porażek miały miejsce właśnie z zespołem Sheffield – 25 maja na Owerlton aż 54:36 , a następnie na tym samym stadionie 31 sierpnia 47:43. Mecze domowe Asów nad Sheffield skończyły się z kolei dwoma wysokimi wygranymi 14-krotnych Mistrzów Wielkiej Brytanii, najpierw 25 maja 50:40 (majowy słynny na Wyspach tzw „double header” kiedy to oba zespoły jechały najpierw w Sheffield, a następnie w Manchesterze), a następnie 53:37. Żadna z ekip nie dała się pokonać w swoim domu w tym roku. Bilans zwycięstw wyniósł dwa do dwóch, a małych punktów z tych starć zaledwie 182:178 na korzyść Belle Vue Aces. To pokazuje jak wyrównane w tym sezonie są oba zespoły. Patrząc więc przez pryzmat zarówno historyczny, kulturowy jak i sportowy który oba zespoły prezentują w tym roku na bardzo wysokim poziomie, tegoroczny finał może być jednym z najciekawszych i najbardziej zaciętych od wielu lat.

OPRACOWAŁ PAWEŁ CYRSKI