Po wypadku Ogiera walka o tytuł w WRC wydaje się zakończona. Evans nie może tego wypuścić

1 godzina temu

Za nami dziesięć rund sezonu WRC – oznacza to, iż zawodnicy ukończyli już ponad 70% tegorocznej rywalizacji. W teorii do końca kampanii 2026 pozostały cztery rundy. Piszę w teorii, bo przecież status Rajdu Arabii Saudyjskiej wciąż wydaje się niejasny. W miniony weekend odbył się Rajd Finlandii, który przyniósł potężny wypadek załogi Sebastien Ogier / Julien Ingrassia. Wydaje się, iż ta sytuacja mogła zakończyć walkę o tytuł.

Spis treści:

Sytuacja w punktacji WRC
Katsuta i Pajari – to nie ten poziom?
Solberg obudził się za późno
Ogier sam wypisał się z walki
Losy mistrzostwa rozstrzygnięte?

Walka o tytuł w WRC – tak blisko, a jednak tak daleko

Po Rajdzie Finlandii Elfyn Evans i Scott Martin przez cały czas są liderami punktacji WRC. Brytyjczycy zgromadzili do tej pory 201 punktów. Drugie miejsce zajmują Sami Pajari i Marko Salminen, zaś trzecie Takamoto Katsuta i Aaron Johnston – ich strata do liderów wynosi odpowiednio 30 oraz 41 punktów. Rzecz w tym, iż ani jednych, ani drugich, my tak naprawdę nie traktujemy jako poważnych rywali dla Brytyjczyków w walce o tytuł. Choć różnice punktowe nie są jakieś ogromne, bufor Evansa i Martina wydaje się jednak raczej bezpieczny.

Na tak imponujący dorobek Katsuty składają się wygrane w Safari i Chorwacji. Przepraszam, być może zabrzmi to niesprawiedliwe, natomiast były to zwycięstwa przypadkowe. Pisałem o tym otwarcie już wiele miesięcy temu i kolejne rajdy to niestety potwierdziły. Katsuta nie jest kierowcą z tempem do walki o tytuł. W minionych sześciu rundach sezonu tylko raz stał na podium, popełniał za to wiele błędów. Wyprzedził go w końcu Pajari, który wygrał dwa ostatnie rajdy WRC – Estonię oraz Finlandię. Tutaj nie ma mowy o przypadku, jednak mowa jest o czymś zupełnie innym – to dwa „domowe” rajdy Samiego. On w innych imprezach nie miał i nie będzie miał aż tak imponującego tempa – zwłaszcza, iż będzie drugi na trasie i będzie czyścił drogę.

Bez szans na tytuł?

Oczywiście nie oznacza to, iż Katsuta i Pajari są absolutnie bez szans na tytuł. Evans może przecież popełniać do końca sezonu błędy, a oni mogą dojeżdżać do mety z dobrymi zdobyczami punktowymi i to wystarczy. Chodzi mi o to, iż jest to bardzo mało prawdopodobny scenariusz. W równej walce i bez jakichś spektakularnych pomyłek Evansa, nie sądzę, aby Fin i Japończyk byli w stanie go dogonić. Głównego zagrożenia dla Walijczyka upatrywaliśmy bowiem w kimś zupełnie innym – w tych, którzy są odpowiednio na czwartym i piątym miejscu w punktacji WRC.

Oliver Solberg się obudził, ale na jego nieszczęście, doszło do tego chyba trochę za późno. 45 punktów straty – to jednak bardzo dużo. Owszem – w Ameryce Południowej Szwed będzie miał lepszą pozycję startową i będzie mógł ją wykorzystać. Natomiast to nie rozwiąże sprawy. Oliver do końca sezonu musiałby jechać krystalicznie czysto, a przy tym nieziemsko gwałtownie – musiałby wygrywać rajdy i liczyć na to, iż Evans będzie dużo tracił otwierając drogę. Szczerze powiedziawszy – ewentualny tytuł Solberga i tak uważam w tym momencie za bardziej prawdopodobny, niż ten Pajariego, lub Katsuty. Choć przez cały czas – jest to scenariusz raczej z gatunku tych mało realnych.

Mistrz WRC wypisał się z walki?

Piąty w tabeli jest Sebastien Ogier – Francuz, który przed Rajdem Finlandii wymieniany był jako główny rywal Evansa w walce o tytuł. Rzecz w tym, iż jadąc na pewnym prowadzeniu, Ogier wypadł z drogi i nie ukończył dziesiątej rundy sezonu. Nie dopisał na swoje konto żadnego dorobku i strata w mistrzostwach świata powiększyła się do 62 punktów. Seb na dobrą sprawę może sobie odpuścić starty w dalszej części sezonu. Nie ma takiej możliwości, iż wszyscy jego czterej koledzy z Toyoty nagle dostaną jakiegoś zaćmienia i na masową skalę zaczną popełniać błędy. Tym bardziej, iż w pięciu rundach sezonu od Wysp Kanaryjskich do Estonii Ogier odrobił do Evansa zaledwie 14 punktów. Statystycznie, to niecałe 3 punkty na rajd.

Sytuacja Evansa nie pozostało komfortowa. On przez cały czas musi mieć się na baczności – przez cały czas musi zachowywać koncentrację i ograniczać straty wynikające z otwierania drogi. Jego przewaga nie jest ogromna, natomiast jest ona w miarę bezpieczna. jeżeli Walijczyk nie zrujnuje tego wszystkiego w jakiś spektakularny sposób, będzie w tym sezonie mistrzem świata. W końcu – po tylu latach oczekiwania, po pięciu tytułach wicemistrza, w tym roku to może się udać. Najgroźniejszy rywal jest praktycznie zneutralizowany – kiedy to ma się udać, jeżeli nie teraz?

Zdjęcia: Jaanus Ree / Red Bull Content Pool

Idź do oryginalnego materiału