W Wielkanoc oczy kibiców naszego klubu z pewnością były zwrócone na tem bawarski owal. W czwórmeczu narodów brał udział bowiem Adam Bednář. Czech był nie tylko najlepszym zawodnikiem w swojej kadrze, ale również był niepokonany na przestrzeni całej imprezy.
Pocking było swego czasu jednym z najważniejszych ośrodków niemieckiego żużla. Odbyło się tam kilka turniejów najwyższej rangi. W 1986 roku ta bawarska miejscowość gościła finał Mistrzostw Świata Par. Złoto dla Danii zgarnęli Hans Nielsen oraz Erik Gundersen. Srebro przypadło z kolei reprezentantom USA, a byli nimi Sam Ermolenko i Kelly Moran. Podium uzupełnili Czechosłowacy: Antonín Kasper i Roman Matoušek.
Z kolei latach 90. XX wieku odbyło się tam wiele ważnych turniejów. W 1993 roku rozegrano tam finał Indywidualnych Mistrzostw Świata. Był to przedostatni raz, gdy najlepsi żużlowcy walczyli o miano mistrza świata w jednodniowym finale. Medale zdobyli Sam Ermolenko, Hans Nielsen i Chris Louis. Wtedy w zawodach tej rangi debiutował Tomasz Gollob. To nie był jedyny raz, gdy indywidualny seniorski czempionat rozegrano na Rottalstadion. W 1996 oraz 1998 obyły się tam zawody w ramach cyklu Speedway Grand Prix. Za pierwszym razem triumfował Hans Nielsen, a 2 lata później na najwyższym stopniu stanął Tony Rickardsson.
W 2019 roku na 4 lata klasyczny żużel zniknął z Pocking. Jak zauważył dziennikarz portalu SpeedwayNews Przemysław Krukowski, czarny sport powrócił tam w okresie 2023. Co interesujące Jakub Mróz z serwisu po-bandzie wspominał, iż istnieje szansa, aby to właśnie ta miejscowość zastąpiła w kalendarzu Speedway Grand Prix stadion w Teterow. Od tego czasu co roku w okresie wielkanocnym rozgrywa się wielkanocny czwórmecz narodów.
– To turniej towarzyski, tradycyjnie rozgrywany w Wielkanoc. Wcześniej był w Neustadt/Donau, ale tam nie ma kto już organizować imprez. Startują cztery drużyny: Niemcy, Czechy, Dania i w tym roku Szwedzi. Polacy też kiedyś brali udział, widziałem Brytyjczyków w N/D. W Bawarii niestety są ściśle określone terminy dla imprez żużlowych. W Abensbergu jest to jeden weekend w roku, w Pocking bodajże dwa. Tylko Landshut może pozwoli sobie na więcej, bo tam tor jest poza zabudowaniami, obok lotniska – tłumaczy pan Wojciech, znany z prowadzenia strony kibic-zuzla.pl.
Pierwotnie zawody miały wystartować o godzinie 15:00, ale te ruszyły z prawie 45 minutowym opóźnieniem. Będący na miejscu redaktor Robert Gałązka poinformował, iż spowodowane to były dość długą częścią oficjalną, w czasie której przemawiali różni lokalni działacze i oficjele.
Adam po raz pierwszy pod taśmą zaprezentował się w biegu numer 2. Od startu kontrolował sytuację, chociaż za jego plecami szalał Erik Riss. Niemiec próbował wyprzedzić Czecha, ale ten umiejętnie czytał jego ataki. Za nimi do mety dojechali Anton Karlsson i Kevin Juhl Pedersen.
Druga seria startów przyniosła kolejną trójkę. Adam po raz kolejny znakomicie wystrzelił spod taśmy, po czym ze względnym spokojem ujrzał jako pierwszy flagę w biało-czarną szachownicę. Bezskutecznie próbował się bowiem do niego zbliżyć Martin Smolinski, a więc zwycięzca GP Nowej Zelandii z 2014 roku.
W trzeciej serii Bubba udowodnił, iż świetnie czuje się na bawarskim owalu. Czech bowiem nie dał się wypchnąć na pierwszym łuku Villadsowi Pedersenowi. Duńczyk jadąc przy samej kredzie chciał, aby nasz zawodnik odjechał szerzej, co mogłoby Adamowi utrudnić jazdę, ponieważ w tej części zawodów reprezentant naszych południowo-zachodnich sąsiadów wystąpił zaraz po równaniu toru, co automatycznie utrudnia jakiekolwiek szarże po zewnętrznej. Ten jednak wytrzymał nacisk ze strony aktualnego mistrza świata SGP3 i pognał do mety po trzecią tego dnia trójkę.
Bieg numer 16 był kolejnym pokazem jego umiejętności. Na pierwszym łuku gwałtownie znalazł adekwatną ścieżkę, co utorowało mu drogę do pewnego triumfu, a w tej gonitwie startował Nicolai Heiselberg, który wcześniej podobnie jak Adam, był niepokonanym zawodnikiem. Zgodnie z przyjętymi zasadami ostatni bieg dnia zarezerwowano dla najlepszych żużlowców w danych drużnych. Ponownie w nim triumfował nasz zawodnik.
Wyniki (dzięki uprzejmości redaktora nawirazu.com, Roberta Gałązki):
1. Niemcy (43 punkty)
1. Valentin Grobauer – 10(2,2,2,1,3)
2. Martin Smolinski – 12 (3, 2, 2, 2, 3)
3. Erik Riss – 10 (2, 2, 3, 3, d)
4. Mario Häusl – 11 (2, 2, 2, 3, 2)
2. Dania (35 punktów)
5. Nicolai Heiselberg – 11 (3, 3, 3, 0, 2)
6. Kevin Juhl Pedersen – 9 (0, 0, 3, 3, 3)
7. Jacob D. Jensen – 8 (3, 1, 1, 1, 2)
8. Villads Pedersen – 7 (1, 1, 1, 2, 2)
3. Czechy (21 punktów)
9. Adam Bubba Bednar – 15 (3, 3, 3, 3, 3)
10. Jaroslav Vanicek – 3 (0, 0, 2, 1, 0)
11. Jan Jenicek – 0 (0, 0, 0, 0, 0)
12. Adam Nejezchleba – 3 (0, 1, 0, 1, 1)
4. Szwecja (21 punktów)
13. Casper Henriksson – 8 (2, 3, 0, 2, 1)
14. Emil Millberg – 2 (1, 1, 0, w, -)
15. Anton Karlsson – 8 (1, 3, 1 2, 1)
16. Noel Wahlqvist – 3 (1, 0, 1, 0, 1)
20. Patricia Erhart – 0 (–)
Bieg po biegu:
- Heiselberg, Hausl, Wahlqvist, Vanicek
- Bednar, Riss, Karlsson, Juhl Pedersen
- Smolinski, Henriksson, Pedersen, Jenicek
- Jensen, Grobauer, Millberg, Nejezchleba
- Henriksson, Hausl, Nejezchleba, Juhl Pedersen
- Heiselberg, Riss, Millberg, Jenicek
- Bednar, Smolinski, Jensen, Wahlqvist
- Karlsson, Grobauer, Pedersen, Vanicek
- Bednar, Hausl, Pedersen, Millberg
- Riss, Vanicek, Karlsson, Henriksson
- Heiselberg, Smolinski, Karlsson, Nejezchleba
- Juhl Pedersen, Grobauer, Wahlqvist, Jenicek
- Riss, Pedersen, Nejezchleba, Wahlqvist
- Hausl, Karlsson, Jensen, Jenicek
- Juhl Pedersen, Smolinski, Vanicek, Millberg (w)
- Bednar, Henriksson, Grobauer, Heiselberg
- Grobauer, Pedersen, Wahlqvist, Jenicek
- Smolinski, Jensen, Nejezchleba, Erhart (za Millberga)
- Juhl Pedersen, Hausl, Karlsson, Vanicek
- Bednar, Heiselberg, Henriksson, Riss (d)
