Wymagania się nie kończą. Teraz liczymy na awans

1 dzień temu

Od sezonu 2023/2024 i szarży Rakowa Częstochowa, nie mieliśmy ani jednego polskiego zespołu w Lidze Europy. Teraz mamy dwa, Lecha Poznań i Jagiellonię Białystok. I o ile można przyznać, iż to już jest sukces sam w sobie, to na pewno nie taki, którego nie dałoby się podrasować. Mamy prawo oczekiwać co najmniej jednej polskiej drużyny w fazie pucharowej zaplecza Champions League.

„Bez co najmniej jednego zespołu w Lidze Europy, nie ma mowy o rozwoju Ekstraklasy” – mówili podczas eliminacji jedni, zgadzali się lub nie drudzy. Ale trudno było się oprzeć wrażeniu, iż Liga Konferencji – choć przyniosła mnóstwo pięknych momentów, a przede wszystkim punktów do rankingu – po prostu nam się już przejadła.

Nie dlatego, iż przestaliśmy doceniać wyniki polskich zespołów w pucharze trzeciej kategorii, ale poprzez świadomość, iż trzeba iść do przodu. Nabijanie punktów w LK było zbawienne dla rankingu, już teraz ma swoje benefity, a jeszcze większe może przynieść w przyszłości, ale miarę rozwoju stanowi także możliwość mierzenia się z coraz lepszymi rywalami.

To właśnie dostaliśmy w Lidze Europy. I w przypadku Lecha Poznań, i w przypadku Jagiellonii Białystok możemy powiedzieć adekwatnie tak samo. Czy będzie trudniej niż w Lidze Konferencji? Oczywiście. Czy ogólnie będzie trudno? Zdecydowanie. Ale czy to wyzwania nie do przejścia? Na pewno nie.

Szybki rzut oka w zestaw wylosowanych rywali.

Domowe mecze Lecha Poznań: Bayer Leverkusen, Ferencvaros, Sunderland, Torreense.

Wyjazdowe mecze Lecha Poznań: Benfica, Union Saint-Gilloise, Crystal Palace, OFI Kreta.

Od 16 września do 28 stycznia czeka nas dużo europejskiego grania Poznajcie naszych rywali w fazie ligowej @EuropaLeague pic.twitter.com/fFBMATnRK2

— Lech Poznań (@LechPoznan) August 28, 2026

Domowe mecze Jagiellonii Białystok: Olympique Lyon, Anderlecht, Crystal Palace, Ararat-Armenia.

Wyjazdowe mecze Jagiellonii Białystok: Olympiakos, Viktoria Pilzno, Sunderland, Lewski Sofia.

Tak wygląda jagiellońska faza ligowa w okresie 26/27 #UEL . Zadowoleni z losowania? pic.twitter.com/NI3s0B1HGg

— Jagiellonia Białystok (@Jagiellonia1920) August 28, 2026

W zasadzie w każdej z tych czterech linijek rysuje się ten sam model.

Przeciwnik numer jeden – na papierze poza zasięgiem i każdy wywalczony punkt będzie po prostu miłym dodatkiem.

Przeciwnicy numer dwa i numer trzy – może i silniejsi na papierze od polskich zespołów, ale na pewno nie są to już drużyny z kategorii tych, z którymi nie można powalczyć. Przy odpowiedniej formie zapowiadają się spotkania, w których na pewno będzie można coś uszczknąć – tu może punkcik, tam może trzy.

Przeciwnicy numer cztery – zarówno od Lecha, jak i Jagiellonii, musimy wymagać poradzenia sobie z tymi rywalami. Ani portugalski drugoligowiec, ani Grecy z Krety, ani ekipy z Armenii czy Bułgarii nie są zespołami, do meczu z którymi Kolejorz i Jaga mieliby przystąpić bez zdecydowanego celowania w zwycięstwo.

A skoro tak, to już maluje nam się interesująca perspektywa. W dwóch poprzednich sezon, a więc tych, w których funkcjonował już system ligowy, do najlepszej dwudziestki czwórki i miejsca w play-off wystarczało 9-10 punktów.

Zakładając zatem, iż dwóch zwycięstw możemy od polskich zespołów zdecydowanie wymagać i niższy dorobek stanowiłby rozczarowanie, pozostaje kwestia uzbierania trzech, czterech, może pięciu punktów w pozostałych sześciu spotkaniach.

Niewykonalne? Pomijając trudne spotkania z przeciwnikami z pierwszego koszyka, zdecydowanie nie jeżeli spojrzymy na rywali z drugiego i trzeciego. Polskie zespoły z pewnością nie mogą powiedzieć, iż nic się tu nie da zrobić – walka o awans do samego końca to obowiązek.

Home and away opponents for Pot 3 teams #UELdraw pic.twitter.com/I3UPfYJKTm

— UEFA Europa League (@EuropaLeague) August 28, 2026

W prognozowanej tabeli końcowej, Lech znajduje się na miejscu dającym przepustkę awans do fazy pucharowej, Jagiellonii natomiast trochę do tej granicy brakuje. Nie zmienia to faktu, iż zarówno w Poznaniu. jak i Białymstoku, nie powinni zadowalać się samą obecnością w Lidze Europy – choćby jeżeli jest to sukces i oddajemy należne honory już teraz – a zdać sobie sprawę, iż miejsce w TOP24 jest w ich zasięgu.

Doceniamy postawienie kolejnego kroku przez polski futbol, jakim jest wprowadzenie dwóch zespołów do LE. Teraz oczekujemy kolejnego – przynajmniej jednego przedstawiciela Ekstraklasy w kolejnej fazie europejskiego pucharu B.

To chyba nie aż tak wiele, a zwłaszcza, iż ostatnie lata przyzwyczaiły nas do wiosennego śledzenia czwartkowych podbojów polskich drużyn.