Tenis by Dawid Cup XIV w Zielonej Górze – relacja!

tenisbydawid.pl 1 godzina temu

Za nami XIV edycja turnieju naszej społeczności czyli Tenis by Dawid Cup! Zawody po raz drugi odbyły się w Zielonej Górze i były równocześnie pierwszym Memoriałem Damiana Kusta. Na korcie zobaczyliśmy 72 singlistów i 12 par deblowych z całego kraju! Zapraszamy na relację tekstową, zdjęciową i wideo!

XIV edycja turnieju miała wyjątkowy charakter, ponieważ 6 stycznia 2026 przedwcześnie pożegnaliśmy wybitnego eksperta, wieloletniego redaktora Tenis by Dawid i uczestnika naszych turniejów czyli Damiana Kusta. W porozumieniu z rodziną, turniej od tego roku stał się memoriałem, by upamiętnić jak najlepiej jego imię. Dlatego też na turnieju zabrakło klasycznego Players Party, ale zorganizowane zostało spotkanie po I dniu turnieju, w którym wraz z rodziną i zawodnikami wspominaliśmy Damiana. Warto wspomnieć, iż na turnieju pojawiło się wielu członków rodziny oraz znajomych Damiana, a w zawodach wystąpił jego tata, co było wydarzeniem bez precedensu. Już teraz możemy powiedzieć, iż format memoriału będzie kontynuowany w kolejnych latach, więc każdy kto znał naszego przyjaciela jest mile widziany i dziękujemy za tak dużą frekwencję.

Andrzej Kust (tata Damiana) podczas Tenis by Dawid Cup XIV (fot. Brusiło)

W sobotę zawodnicy mieli rywalizować w grupach, a także w pierwszych rundach fazy pucharowej, ale pogoda delikatnie pokrzyżowała plany i około godziny 17.00 zawody zostały przerwane przez deszcz i wznowione dopiero w niedzielę. Plan na sobotę został jednak zrealizowany w 75%, więc nie można było mówić o katastrofie, ale wiadome było, iż niedziela będzie bardzo intensywna, gdyż czekały nas pozostałe mecze grupowe, następnie faza pucharowa i cały turniej deblowy. W sprawnym przeprowadzeniu zawodów pomogła także technologia czyli nowy portal tenisbydawidcup.pl, gdzie wyniki były wpisywane na bieżąco, a gracze mogli sprawdzać najnowsze wyniki i co ważniejsze w szybki sposób można było wygenerować drabinkę pucharową. Strona przyśpieszyła i usprawniła całe zawody, za co podziękowania należą się firmie Lion-IT.

W XIV edycji turnieju udział wzięła rekordowa liczba graczy, ponieważ na kortach w Zielonej Górze zagościło aż 72 singlistów oraz 12 par deblowych, co było najlepszym wynikiem w historii zawodów. Warto zaznaczyć, iż w samej kategorii B wzięło udział aż 48 graczy. Grupy były złożone z trzech zawodników, a awans z każdej uzyskało dwóch najlepszych graczy, oprócz kategorii deblowej, w której ze względu na opóźnienia czasowe premiowaliśmy tylko zwycięzców. Sobota stała pod znakiem rozgrywek singlowych, a w niedzielę cieszyliśmy oczy także deblem. Z obu dni rywalizacji przeprowadzona została transmisja na żywo przez PDK LIVE, a najważniejsze spotkania skomentował Mateusz Stańczyk (Z kortu – informacje tenisowe). Wszystkie pojedynki można obejrzeć na naszym kanale YouTube Tenis by Dawid, a najlepsze zagrania z turnieju na poniższym filmie (z kolei nagranie z całej soboty i niedzieli zobaczycie TUTAJ i TUTAJ). Na kanale można znaleźć także każdy mecz z osobna.

Każdy z zawodników biorący udział w zawodach otrzymał pakiet startowy o wartości kilkuset złotych od sponsorów tj. Superbet, Osavi oraz Oshee. Wartość nagród rzeczowych dla zawodników wyniosła w przybliżeniu 15 000 PLN, a najlepsi tenisiści otrzymali m.in. gotówkę, vouchery do sklepu tenisowego, książki, freebety do superbet, puchary i statuetki specjalne od Mały VIP. Była to jedna z największych pul nagród w historii zawodów, a sponsorzy znów stanęli na wysokości zadania, za co kłaniamy się w pas.

Warto wspomnieć, iż podczas eventu rozegraliśmy pierwszy raz turniej specjalny na wzór One point slam (rozegrany m.in. podczas Australian Open 2026), gdzie triumfowała niespodziewanie Joanna Garland. U nas także doszło do sensacyjnego rozstrzygnięcia, ponieważ One point tournament padł łupem Rafała Kernerta z Zabrza czyli gracza kategorii B, który rywalizował z piętnastoma innymi zawodnikami, także z wyższej kategorii. Turniej został rozegrany w formie drabinki złożonej z szesnastu graczy i ten kto przegrał jedyny punkt odpadał. Przed każdym meczem odbywało się losowanie, a zwycięzca wybierał stronę lub serwis, a do dyspozycji miał dwa podania. Zabrzanin zaskakiwał rywali nieoczywistymi drop shotami oraz świetnym serwisem, co okazało się kluczem do sukcesu. Rafał otrzymał nagrodę specjalną od marki Diadem czyli nowy model rakiety.

Współpraca z legalnym bukmacherem Superbet sprawiła, iż kilka dni przed turniejem można było obstawiać zwycięzcę kategorii A, co dodało smaku rywalizacji, o czym pisaliśmy m.in. TUTAJ. Wśród faworytów znaleźli się tacy gracze jak Andrzejewski, Wiełłowicz, Piróg czy Machocki. A kto okazał się najlepszy? O tym poniżej.

Via: Superbet.pl

Statystyki turnieju:

  • Liczba uczestników – 84
  • Liczba kategorii – 3
  • Liczba debiutantów/debiutantek – 39

Nagrody specjalne:

  • Zawodnik z najodleglejszej miejscowości – Adrian Rolka (Stare Kiełbonki)
  • Najlepszy zawodnik z województwa Lubuskiego – Szymon Machocki (Zielona Góra)
  • Sędzia zawodów – Mateusz Gębka (Katowice)
  • Pomoc w organizacji – Damian Lilla
  • One point tournament – Rafał Kernert (Zabrze)

Kategoria B

W kategorii B dla początkujących lub nieco słabszych amatorów mieliśmy rekordową liczbę 48 zawodników. Pierwszy raz w historii aż tylu graczy wzięło udział tylko w jednej kategorii, co tylko potwierdziło, iż graczy rekreacyjnych, przynajmniej w naszej społeczności jest w tej chwili najwięcej. W każdej z szesnastu grup mieliśmy trzech graczy i awans uzyskiwało po dwóch najlepszych, którzy utworzyli pary 1/16 finału, więc gier było co niemiara. Była to także najmocniej obsadzona kategoria B w historii turnieju, gdyż wśród faworytów mieliśmy wielu doświadczonych graczy, a niektórzy zeszli choćby poziom niżej i przed rokiem występowali w wyższej kategorii. Co interesujące żaden z nich ostatecznie nie wygrał turnieju. Przed zawodami wśród faworytów wymieniano Dziubańskiego, Lewandowskiego, Mazurka czy też Pawlaka.

Faza grupowa

Via: tenisbydawidcup.pl

W grupie A rozstawionym zawodnikiem był najbardziej doświadczony w naszych turniejach Kamil Błaszczyk, ale nie przekuł tego w wynik sportowy i uległ w starciach z miejscowymi. Adrian Mazurek poprawił wynik sprzed roku i prawdopodobnie będzie rósł w siłę z racji jeszcze młodego wieku, a grupę wygrał debiutujący Przemysław Tkacz. W grupie B z kolei rozstawienie miało odzwierciedlenie, ponieważ jeden z najstarszych zawodników i w tym przypadku najwyżej rozstawiony wygrał z wiele młodszymi i debiutującymi rywalami. Dariusz Murek zatem wrócił na turniej w świetnym stylu. Na drugiej pozycji uplasował się Michał Dziobek, który w bezpośredniej konfrontacji ograł Oleksiiego Piliai’a. W grupie C oglądaliśmy bardzo interesujący zestaw graczy, ponieważ Konrad Pawlak to finalista turnieju sprzed roku, ale także z VIII edycji rozgrywanej w Kozłowie (obok Gliwic). Jasne zatem było, iż Wrocławianin celować będzie w końcowy triumf i bez problemów wygrał oba mecze fazy grupowej i to bez straty gema. Najciekawszy był jednak pojedynek o drugie miejsce, który rozstrzygnął się w super-tb. Finalnie lepszy okazał się Andrzej Kust czyli tata śp. Damiana Kusta, który wielokrotnie uczestniczył w turniejach TbD Cup. Z Damianem widzieliśmy się przed rokiem na tych samych kortach, który niedługo później zachorował i zmarł 6 stycznia 2026 roku. Był naszym przyjacielem i głównym redaktorem na naszym portalu, więc na jego cześć turniej stał się memoriałem i zamierzamy go kontynuować. Występ taty Andrzeja miał więc wymiar symboliczny, który był swego rodzaju klamrą i jestem niezmiernie dumny, iż mogłem go poznać jak i całą rodzinę, która licznie stawiła się w Zielonej Górze. Mało kto spodziewał się, iż wyjdzie z tak trudnej grupy, ale zrobił to, za co należy mu się chwała. Jarosław Pokora, z którym znam się świetnie przegrał ten mecz w „głowie”, bo jego potencjał jest znacznie wyższy i liczę, iż za rok wyciągnie wnioski. W grupie D także wygrało doświadczenie jak w dwóch poprzednich grupach i wygrał ją Kamil Nowak, który pogodził miejscowych rywali. W braterskim pojedynku o drugie miejsce lepszy był Paweł Budzyński, a Przemysław Śniedziewski zapłacił frycowe.

Via: tenisbydawidcup.pl

Grupa E miała jednego głównego faworyta i tu też nie było niespodzianki. Jakub Miś stracił zaledwie jednego gema i jego celem była walka o najwyższe cele. Przed rokiem zabrakło sił w półfinale i zajął świetne trzecie miejsce. Drugie miejsce zajął Mariusz Osikiewicz, który debiutował przed rokiem i ewidentnie poczynił postęp. Arkadiusz Jachimowski z jednym gemem na koncie zakończył zmagania na trzecim miejscu w grupie, ale był to jego debiut. W grupie F także nie doszło do niespodzianki i wygrał ją Rafał Kernert, który w XI edycji zajął drugie miejsce. Ponadto znamy go głównie z debla, gdzie u boku swojego przyjaciela – Wojciecha Stasiło, święci największe sukcesy i do tej edycji przystępowali rozstawieni z numerem 1. Drugie miejsce w grupie zajął Piotr Zemła, a Patryk Kotus uplasował się na trzeciej lokacie, z tylko jednym gemem na koncie, choć to nie był jego debiut w naszym turnieju – jest tu na pewno spore pole do poprawy. W grupie G o pierwszym miejscu zdecydował super tie-break, w którym lepszy od Wiktora Stanka okazał się bardziej doświadczony w naszych turniejach Wojciech Sikora. Po dość średnich latach zaliczył przełomowy występ z wygraną w fazie grupowej, co mogło zwiększyć jego apetyt na coś więcej. Trzecie miejsce w grupie zajął Marcin Krawczyk, bez choćby jednego gema na koncie, ale był to dla niego debiut. W grupie H mieliśmy zdecydowana faworyta w postaci Pawła Mazurka, który przed rokiem wystąpił w kategorii A. W niższej kategorii był zatem w korzystnej sytuacji i to było widać na korcie. Nie stracił choćby gema, choć nie miał zbyt trudnych rywali. Rolka jak i Filipczak to nazwiska na ten moment zalicza bardziej do kategorii freak’ów, którzy dali nam niezmiernie dużo euforii w swoim pojedynku na korcie telewizyjnym, a tych co nie widzieli zachęcam do nadrobienia na naszym kanale YouTube – Tenis by Dawid. Obaj to też reprezentanci naszej grupy telegramowej, do której z tego miejsca zapraszam (TUTAJ). Mecz obfitował w niekonwencjonalne zagrania, podwójne błędy i asy. Ponadto byliśmy świadkami jednego z największych powrotów w historii zawodów, ponieważ Rolka bronił trzech piłek meczowych pod rząd i wyszedł ze stanu 2-4, 1-3, 15-40 – niesamowite! Finalnie reprezentant Starych Kiełbonek wyszedł z grupy, a Filipczak mógł być zawiedziony po swoim debiucie w zawodach. jeżeli jednak ma znów dawać takie show, to zapraszamy ponownie.

Via: tenisbydawidcup.pl

W grupie I najlepszy okazał się debiutujący Piotr Jankowski, który przyjechał do nas z Gdańska. Na drugiej pozycji uplasował się Mateusz Tymczyj, którego oglądaliśmy już przed rokiem. Jakub Paradowski, którego znamy z lat ubiegłych niestety nie wygrał choćby gema, ale nie był w najlepszej formie fizycznej, co okazało się bolesne w skutkach. W grupie J faworytem był Bartosz Kuźmicz, który przed rokiem zajął bardzo wysokie III miejsce. Po drodze stracił zaledwie dwa gemy, a o awansie zdecydował pojedynek Maksymiliana Wiełłowicza i Dawida Szymczyka. Po super tie-break’u lepszy okazał się syn słynnego Dawida – trenera z Trójmiasta, który w każdej edycji TbD Cup osiągał bardzo wysokie fazy w singlu jak i deblu. W grupie K oglądaliśmy jednego z faworytów turnieju czyli Bartosz Dziubańskiego, który w ostatnich miesiącach poczynił ogromny postęp, pod okiem jednego ze znanych trenerów w lokalnym środowisku tenisowym – Piotra Stefaniaka. Bez większego wysiłku wygrał grupę, w czym pomogła mu absencja jedynej kobiety zapisanej do zawodów czyli Malwiny Maćkowiak. W efekcie Łukasz Zubel mimo żadnego wygranego gema w starciu z Bartkiem, wyszedł z grupy na drugiej pozycji. W grupie L także raczej bez większej niespodzianki, ponieważ najlepszy okazał się Przemysław Macierzyński (przed rokiem w ćwierćfinale), a na drugiej pozycji uplasował się Jakub Konopski, którego znam osobiście z głogowskich rozgrywek i trzeba mu oddać, iż pod względem fizycznym jest zawodnikiem bardzo konkurencyjnym. Zdecydowanie najsłabszy okazał się Oliwier Tryba, który debiutował w naszym turnieju.

Via: tenisbydawidcup.pl

W grupie M najlepszy okazał się Adam Lewandowski, który w tym roku zaliczył regres przenosząc się z kategorii do A do B, co wywołało małe kontrowersje. Rywalizacja w grupie pokazała, iż jest za mocny na nią, ale to jeszcze nie mogło być wyrocznią i kluczowa miała się okazać dyspozycja w najwyższych fazach, o czym później. Drugie miejsce zajął ćwierćfinalista sprzed roku czyli brat Przemka – Rafał Macierzyński. Z kolei debiutujący w zawodach Tomasz Jaszczyński zdobył jednego gema. W grupie N najlepszy był Łukasz Śniadecki, którego potencjał jest na tyle wysoki, iż w kolejnych latach możemy oglądać go w kategorii A. Jakub Komór zajął drugie miejsce w swoim drugim występie w zawodach, rok po roku. Negatywną niespodzianką był jednak wynik Dawida Lampy, który szczyt formy osiągnął dopiero na jesień, co pokazał w rozgrywkach ligowych na terenie Głogowa (przed rokiem odpadł w 1/8 finału, więc zaliczył regres pod tym względem). W grupie G najlepszy był Roman Rzepka, którego także znamy z Głogowa i pokazał, iż kategoria B jest idealnie skrojona pod niego. Niewygodny styl sprawia, iż pomimo braków z głębi kortu potrafi wygrywać choćby z lepszymi na papierze rywalami. W grupie okazał się znacznie lepszy od doświadczonego na zielonogórskich kortach Tadeusz Kaźmierczaka i debiutującego reprezentanta Sławy – Mariusza Kiedosa. W ostatniej grupie P nie mieliśmy wyraźnego faworyta, ale bez straty seta wygrał ją debiutujący u nas Kordian Komalski. Drugą pozycję zajął znany z poprzedniej edycji Szymon Boruch (wtedy także awansował z drugiej lokaty). Najsłabszy okazał się inny debiutant, ale o jego pozycji zdecydował super tie-break w starciu ze wspomnianym Szymonem, więc nie ma prawa do smutku i na pewno jest na czym budować.

Faza pucharowa

Via: tenisbydawidcup.pl

Z racji frekwencyjnego rekordu w kategorii B do fazy pucharowej awansowało aż 32, spośród 48 graczy. Zatem niedziela zapowiadała się bardzo intensywnie, ale tym razem pogoda była naszym sprzymierzeńcem. Sprawdźmy zatem jakie pary mogliśmy oglądać w 1/16 finału i co działo się później. Spotkania będą omawiane zgodnie z grafiką, co nie jest zgodne z chronologią wydarzeń.

1/16 finału

Przemysław Tkacz 4-1, 4-2 Szymon Boruch
Adrian Mazurek 4-2, 4-0 Kordian Komalski
Paweł Mazurek 4-1, 4-1 Mateusz Tymczyj
Piotr Jankowski 4-1, 4-0 Adrian Rolka
Jakub Miś 4-2, 4-2 Jakub Konopski
Przemysław Macierzyński 4-1, 4-2 Mariusz Osikiewicz
Rafał Macierzyński 4-0, 4-3 Kamil Nowak
Adam Lewandowski 4-1, 4-2 Paweł Budzyński
Konrad Pawlak 4-0, 4-0 Jakub Komór
Łukasz Śniadecki 4-0, 4-0 Andrzej Kust
Rafał Kernert 4-0, 4-0 Łukasz Zubel
Bartosz Dziubański 4-1, 4-0 Piotr Zemła
Maksymilian Wiełłowicz 4-2, 2-4, 13-11 Wojciech Sikora
Bartosz Kuźmicz 4-0 4-0 Wiktor Stanek
Dariusz Murek 4-1, 4-2 Tadeusz Kaźmierczak
Roman Rzepka 4-3, 4-1 Michał Dziobek

Będąc całkowicie szczerym była ta faza, która nie przyniosła sensacyjnych wyników, a zdecydowana większość była wręcz mocno jednostronna. Oglądaliśmy zaledwie jeden mecz na pełnym dystansie, a mianowicie pojedynek Maksymiliana Wiełłowicza i Wojciecha Sikora czyli zawodników, których bardzo dobrze znany z poprzednich edycji. Mecz był istnym rollercoasterem, a w grze na przewagi górą okazał się młodszy z nich czyli reprezentant Gdyni. Minimalnie zaskakiwać też można świetna postawa Dariusza Murka, który nadspodziewanie gładko ograł miejscowego Tadeusza Kaźmierczaka. Pozostałe rezultaty raczej były przewidywalne. Ponadto warto zaznaczyć, iż do kolejnej fazy przeszli obaj bracia Macierzyńscy czyli tak jak przed rokiem. Podobnie ojciec jak i syn Mazurek, którzy rok temu nie mieli powodów do zadowolenia. Był to etap turnieju, który rozdzielił graczy, którzy mieli odrobinę szczęścia w grupach i losowaniu od tych, co mieli zamiar walczyć o coś więcej.

Osikiewicz, Rzepka & Konopski – Tenis by Dawid Cup XIV (fot. Bombińska)

1/8 finału

Przemysław Tkacz 2-4, 4-2, 10-8 Adrian Mazurek
Paweł Mazurek 4-2, 2-4, 10-7 Piotr Jankowski
Przemysław Macierzyński 4-3, 4-2 Jakub Miś
Adam Lewandowski 4-2, 4-2 Rafał Macierzyński
Konrad Pawlak 4-3, 4-0 Łukasz Śniadecki
Bartosz Dziubański 4-3, 2-4, 10-7 Rafał Kernert
Bartosz Kuźmicz 4-1, 4-1 Maksymilian Wiełłowicz
Roman Rzepka 4-1, 4-0 Dariusz Murek

1/8 finału dała nam wiele więcej emocji i świetnych pojedynków. Bardzo jednostronnych pojedynków było już zdecydowanie mniej, a najlepsze widowiska zapewnili nam Adrian i Paweł Mazurek. Młodszy czyli Adrian uległ bardzo walecznemu Przemysławowi Tkaczowi, ale zwycięstwo okupił urazem. Z kolei starszy z Mazurków czyli Paweł także rozegrał super tie-break, ale już z happy-endem i ograł Piotra Jankowskiego. Podobny przebieg miał zdaje się najlepszy jakościowo mecz tej fazy czyli Bartosz Dziubański vs. Rafał Kernert, ponieważ są to gracze z potencjałem na finały. Minimalnie lepszy okazał się gospodarz, a reprezentant Zabrza mógł już skupić się na deblu. Ponadto świetny mecz rozegrał Przemysław Macierzyński z brązowym medalistą sprzed roku czyli Jakubem Misiem, a w dwóch bliskich setach lepszy okazał się reprezentant Gubina. Konrad Pawlak stracił w końcu pierwsze gemy w turnieju i najważniejszy dla losów meczu okazał się tb pierwszego seta, w starciu z utalentowanym Łuakszem Śniadeckim. Zdecydowanie łatwiejsze zwycięstwa padłu łupem Bartosza Kuźmicza i Romana Rzepki, którzy zachowali sporo sił przed walką o strefę medalową. Kolejna faza zapowiadał się nie mniej ciekawie niż poprzednia.

Ćwierćfinały

Paweł Mazurek 4-0, 4-0 (wo) Przemysław Tkacz
Przemysław Macierzyński 1-4, 4-1, 10-8 Adam Lewandowski
Bartosz Dziubański 4-3, 2-4, 10-3 Konrad Pawlak
Bartosz Kuźmicz 4-0, 4-3 Roman Rzepka

Przemysław Tkacz najpierw ograł Adriana Mazurka, ale już na mecz z ojcem nie był w stanie wyjść, więc Paweł wszedł do fazy medalowej z dużym zapasem sił i zyskać spory handicap. kilka więcej sił stracił Bartosz Kuźmicz, który znalazł sposób na Romana Rzepkę i drugi rok z rzędu zameldował się w półfinale, więc tu nie ma mowy o przypadku – ten zawodnik potrafi grać w tenisa na wysokim poziomie, choć na pierwszy rzut oka bywa lekceważony. Najwięcej jednak działo się w dwóch pozostałych meczach. Delikatnie faworyzowany Lewandowski przegrał pomimo wygranej 4-1 w secie otwarcia. najważniejsze mogło okazać się przygotowanie fizyczne, które u Macierzyńskiego stoi na bardzo wysokim poziomie. W efekcie zdecydował jeden punkt w emocjonującym super tie-break’u i reprezentant Głogowa ma czego żałować. Ostatni z omawianych pojedynków można nazwać zestawieniem tej kategorii, ponieważ byli to dwaj główni faworyci do końcowego triumfu. Mecz nie zawiódł, choć nie był rozgrywany na korcie telewizyjnym. Reprezentant Zielonej Góry wygrał po trzech setach, a dwa z nich były rozgrywane w ramach tie-break’a. Dziubański zatem ograł największego rywala w drodze po tytuł i wydawało się, iż już trudniej nie będzie. Z kolei Pawlak pierwszy raz nie zagra w finale, co tylko potwierdziło jak wysoki był poziom w tegorocznej edycji.

Dziubański vs. Kernert – Tenis by Dawid Cup XIV (fot. Bombińska)

Półfinały

Przemysław Macierzyński 4-2, 4-2 Paweł Mazurek
Bartosz Dziubański 4-1, 1-4, 10-7 Bartosz Kuźmicz

W grze zostało zaledwie czterech graczy, którzy między sobą mieli rozdać medale, więc można rzec, iż każdy z nich był już wygranym, ponieważ z meczów o trzecie miejsce zrezygnowaliśmy kilka wcześniej. Wszyscy mieli prawo odczuwać trudy zawodów, ponieważ półfinał był dla wszystkich z nich już szóstym meczem, a przecież niektórzy grali jeszcze w deblu. Kluczowa mogła okazać się kondycja, a tu warto zaznaczyć, iż swoisty handicap mógł mieć Macierzyński, którego lata temu mogliśmy oglądać na boiskach ekstraklasy w barwach Lechii Gdańsk, a później w rezerwach Benfici Lizbona. Piłkarze zwykle świetnie odnajdują się na kortach, a przykład Przemka wydawał się idealny. W efekcie bez większych problemów okazał się lepszy od Pawła Mazurka, który musiał zadowolić się brązowym medalem i na pewno z tego powodu nie narzekał. Dziubański z kolei musiał rozegrać kolejny maratoński mecz i tym razem znów zwycięski. Pierwszy set starcia z Kuźmiczem nie zwiastował większych problemów, a było wręcz przeciwnie, ponieważ druga partia padła była łatwym łupem dla rywala, a zdecydował bardzo bliski super tie-break. Panowie znają się świetnie z rozgrywek lokalnych, więc byli świadomi na co stać rywala. Zielonogórzanin jednak zasłużył na finał i jego jakość stricte tenisowa okazała się kluczowa. Przed finałem jednak miał dość spory problem i pytanie brzmiało czy znów wystarczy jakości czy może aspekt fizyczny weźmie górę. Warto zaznaczyć, iż Bartosz Kuźmicz dokonał wielkiej rzeczy – zajął drugi raz z rzędu miejsce na podium i w kolejnej edycji będzie grał z wysokim rozstawieniem.

Finał

Przemysław Macierzyński 4-2, 4-1 Bartosz Dziubański

Finał zapowiadał się niezwykle ciekawie, ponieważ z jednej strony mieliśmy świetnie przygotowanego fizycznie Macierzyńskiego, który przed laty brylował na boiskach piłkarskich, a z drugiej niezwykle zdolnego Dziubańskiego, który zalicza z roku na roku spory progres i na co dzień bardzo dużo trenuje pod okiem trenerów. Niestety sam finał nieco zawiódł kibiców, ponieważ padł łatwym łupem dla delikatnego underdoga z Gubina. Aspekt fizyczny okazał się kluczowy, a bardzo trudna drabinka dała się we znaki Bartkowi, który po drodze musiał ograć Kernerta, Pawlaka i Kuźmicza, w dodatku na pełnych dystansach setów, więc wygrana w finale z tak wybieganym rywalem byłaby czymś niesamowitym. Turniej z tak dużą obsadą jest jednak sprawdzianem nie tylko pod względem kunsztu stricte tenisowego, ale przede wszystkim mentalnym i fizycznym, więc warto być przygotowanym dosłownie pod każdym względem. Wielkie gratulacje dla całej czwórki i była to prawdopodobnie najmocniejsza kategoria „B” w historii turnieju. Czy tegoroczni finaliście spróbują za rok swoich sił w kategorii „A”? Co najmniej jeden wręcz powinien.

Macierzyński P. & organizator (fot. Bomibńska)
  1. miejsce – Przemysław Macierzyński (Gubin)
  2. miejsce – Bartosz Dziubański (Zielona Góra)
  3. miejsce – Bartosz Kuźmicz (Słubice) i Paweł Mazurek (Zielona Góra)

Kategoria A

Turniej w najlepszej kategorii zapowiadał się jak zwykle bardzo interesująco, głównie ze względu na bardzo wyrównany poziom, gdyż w obsadzie wyjątkowo zabrakło liderów tabel czy też tych, co brylowali w ostatnich latach. Na starcie zabrakło TOP 3 z ubiegłego roku czyli Simińskiego, Szendryka, Tchórz-Matuszaka oraz najlepszego gracza w historii czyli Wrzeszcza, który był pierwszym rezerwowym i niestety ostatecznie nie wziął udziału w zawodach. W teorii osłabiona obsada spowodowała, iż faworytów musieliśmy szukać także wśród nowych nazwisk, a było ich kilka i to dość gorących. Według bukmachera Superbet faworytem był debiutujący Michał Andrzejewski (kilkukrotny Mistrz Polski amatorów PLT), a tuż za nim znaleźli się kolejno: Dawid Wiełłowicz (nr 3 rankingu), Dawid Piróg (debiutujący medalista MP amatorów), Szymon Machocki (debiutujący, ale z przeszłością zawodniczą) oraz Karol Ossowski (3 miejsce przed rokiem). Kto okazał się najlepszy? A kto zaskoczył z drugiego szeregu?

Faza grupowa

Via: tenisbydawidcup.pl

W grupie A zdecydowanie najlepszy okazał się rozstawiony Dawid Wiełłowicz, który pogodził dwóch debiutantów w naszych zawodach. najważniejszy zatem okazał się bezpośredni mecz pomiędzy Donigiewiczem, a Kowalczykiem i dopiero po super tie-break’u lepszy okazał się ten pierwszy. W grupie B mieliśmy trzy mocne nazwiska, a najlepszy z nich był Hubert Frąckowiak, który debiutował w turnieju, ale jego głównym celem była pomoc Adamowi Orkowskiemu w deblu, ponieważ zastąpił Piotra Modelskiego. Widać jednak było, iż ma sporo jakości, by namieszać także indywidualnie, a jego jednoręczny bekhend był ozdobą spotkań. Na drugiej pozycji uplasował się powracający Jakub Murek, który praktycznie nie schodził poniżej półfinałów. Złotowianin w super tie-break’u ograł miejscowego Czajkowskiego i to on zameldował się w fazie pucharowej. Niezwykle mocna grupa, z której nie wyszedł mocny zawodnil. W grupie C zdecydowanie najlepszy był Daniel Kaczerski czyli kolejna legenda turnieju. Mławianin prawdopodobnie czeka na swój kolejny tytuł, a swój jedyny skalp zdobył w Krakowie w ramach III edycji turnieju. Nie zmienia to jednak faktu, iż poniżej pewnego poziomu nie schodzi, a wręcz zalicza ciągły progres. Drugie miejsce zajął Sławomir Stańczak, a trzecie Mateusz Żyła – obaj to debiutanci. W grupie D faworytem był debiutujący Szymon Budziak, który ma dość bogatą historię gier w różnych zawodach, także na poziomie PZT. Wszyscy byli ciekawi, co pokaże, a sporo osób widziało go w roli jednego z faworytów całych zawodów. Swoją grupę wygrał, choć stracił seta z Mariuszem Kozińskim, który jest weteranem naszych turniejów i nie tylko. Konrad Łęczycki z jednym gemem na koncie zakończył zmagania na ostatnim miejscu w grupie.

Via: tenisbydawidcup.pl

Grupa E zapowiadała się niezwykle ciekawie, głównie ze względu na pojedynek wielkich nazwisk czyli Andrzejewski vs. Orkowski. W bezpośrednim starciu lepszy okazał się Michał, który debiutował w turnieju TbD Cup, ale ma ogromne doświadczenie i spore osiągnięcia w innych zawodach (m.in. złote medale Mistrzostw Polski PLT i najlepszy gracz sezonu). Orkowski z kolei był znany głównie z dużych osiągnięć w deblu, a choćby przez pewien czas wstąpił na ścieżkę zawodniczą. Teraz wygląda na to, iż poczuł, iż może rywalizować o wysokie cele także w singlu, czego efektem był ćwierćfinał przed rokiem. Pecha w losowaniu miał niewątpliwie Maksymilian Świstek, który nie urwał piekielnie silnym rywalom choćby gema. Grupa F nie była aż tak silna pod względem personalnym i okazję wykorzystał Damian Stępkowski. Drugie miejsce zajął debiutujący Igor Gośko, który dopiero w super tie-break’u uporał się z Michałem Brunką. Głogowianin mógł być jednak zadowolony z debiutu, choć wydawało się, iż szczyt formy przygotował na wiosnę, co było widać po wynikach w głogowskich rozgrywkach. W grupie G oglądaliśmy znów bardzo silne nazwiska i wydawało się, iż wszystko rozstrzygnie pomiędzy Szymonem Machockim, a Karolem Ossowskim. Szymon co prawda debiutował w naszym turnieju, ale był w bardzo wysokiej formie, a w przeszłości rywalizował choćby na poziomie zawodniczym. Karol z kolei to weteran zielonogórskich kortów, a przed rokiem zdobył brąz w singlu oraz srebro w deblu, więc musiał mieć wysokie oczekiwania. W meczu o pierwsze miejsce w grupie minimalnie lepszy był Machocki, a zdecydował super tie-break. Z jednym gemem na koncie ostatnie miejsce w grupie zajął Bartosz Tylutki, który mógł mówić o niemałym pechu w losowaniu. W grupie H czyli ostatniej najlepszy okazał się inny debiutant czyli Dawid Piróg. Reprezentant Jarocina potwierdził wysokie aspiracje i to kolejny przykład piłkarza, który świetnie radzi sobie na korcie. Drugie miejsce zajął Bartosz Tomków, który przed rokiem przegrał oba mecze po super tie-break’u i mógł mówić o niemałym pechu. Tym razem ostatnie miejsce zajął Tomasz Lubik, który nie mógł być z siebie zadowolony, tym bardziej, iż przed rokiem wygrał swoją grupę.

Faza pucharowa

Via: tenisbydawidcup.pl

W fazie grupowej oglądaliśmy 24 graczy, a do 1/8 finału awansowało szesnastu najlepszych. Sprawdźmy zatem kto poradził sobie najlepiej w tym elitarnym gronie i już można zdradzić, iż wiele spotkań dało kibicom ogromną dawkę emocji.

1/8 finału

Dawid Wiełłowicz 4-2, 4-0 Bartosz Tomków
Dawid Piróg 4-1, 4-3 Bartosz Donigiewicz
Michał Andrzejewski 4-1 4-2 Mariusz Koziński
Adam Orkowski 0-4, 4-3, 10-6 Szymon Budziak
Daniel Kaczerski 4-1, 4-1 Igor Gośko
Damian Stępkowski 4-1, 4-1 Sławomir Stańczak
Szymon Machocki 4-3, 4-1 Jakub Murek
Hubert Frąckowiak 4-0, 4-0 Karol Ossowski

Podobnie do kategorii B pierwsza runda fazy pucharowej nie dała specjalnie dużo emocji i ponownie odsiała graczy, którzy mieli nieco więcej szczęścia w grupie od tych, co będą walczyć o coś więcej czyli co najmniej medale. W zasadzie prawie wszystkie mecze padły łupem faworytów, choć warto podkreślić, iż nadspodziewanie duże problemy miał Szymon Machocki z legendą turnieju Jakubem Murkiem, który jednak nigdy nie otarł się o zawodowy tenis i tenis traktuje bardziej jako pasję, skupiając się na pojedynczych zawodach w sezonie. Machocki to cały czas aktywny gracz, w świetnym wieku, co potwierdziły liczne zawody m.in. w Zielonej Górze, Głogowie czy też Lesznie. Warto podkreślić, iż Murek dopiero drugi raz odpadł z zawodów przed półfinałem. Niespodzianką była z kolei bardzo wysoka wygrana Frąckowiaka nad multimedalistą sprzed roku Ossowskim, który tym razem nie urwał choćby gema. To wszystko jednak nic w porównaniu do starcia Orkowskiego z Budziakiem. Wrocławianin zmierzał po pewne zwycięstwo prowadząc 4-0, 3-2 i serwując na mecz. Reprezentant Konina w wielkim stylu odrobił wynik i wygrał cały mecz w super tie-break’u, a cały mecz można obejrzeć na naszym kanale YouTube (TUTAJ).

Igor Gośko – Tenis by Dawid Cup XIV (fot. Bombińska)

Ćwierćfinały

Dawid Piróg 4-1, 2-4, 11-9 Dawid Wiełłowicz
Adam Orkowski 4-3, 4-2 Michał Andrzejewski
Daniel Kaczerski 4-0, 4-1 Damian Stępkowski
Szymon Machocki 4-2, 4-2 Hubert Frąckowiak

W ćwierćfinałach nie mieliśmy już żadnych przypadkowych nazwisk i o strefę medalową zagrali zdecydowanie najlepsi gracze. Najsłabszy w tym zestawie wydawał się najmniej ograny Damian Stępkowski, który został dość boleśnie zweryfikowany przez Daniela Kaczerskiego. Dla reprezentanta Uradu to jednak znakomity wynik i potwierdzenie, iż ciężka praca na treningach ma sens. Szymon Machocki ewidentnie wrzucił wyższy bieg i ograł rewelacyjnego do tej pory Huberta Frąckowiaka, trącąc zaledwie cztery gemy. Reprezentant Zielonej Góry zaczął turniej dość spokojnie, ale zdawał się rozkręcać. W innym hitowym starciu lepszy od Andrzejewskiego okazał się Orkowski, który wziął skuteczny rewanż za porażkę w fazie grupowej. Michał był jednym z faworytów do końcowego triumfu, pomimo debiutu w TbD Cup, ale na kortach ziemnych nieco traci i w pełni wykorzystał to Adam, który po wielu latach w końcu wszedł do strefy medalowej w singlu (ostatni raz w VI edycji). Najwięcej emocji przyniósł jednak mecz rozgrywany na bocznym korcie, w którym swoją cierpliwość testowali Dawid Wiełłowicz i Dawid Piróg. Obaj gracze dysponują świetnymi warunkami fizycznymi, ale ich styl opiera się na głębokiej defensywie i przygotowaniu fizycznym. W efekcie oglądaliśmy wymiany z rekordową liczbą uderzeń, który rozstrzygnął się na przewagi w super tie-break’u. Tym samym reprezentant Jarocina w swoim debiucie wszedł do strefy medalowej.

Półfinały

Adam Orkowski 4-3, 4-2 Dawid Piróg
Szymon Machocki 3-4, 4-3, 11-9 Daniel Kaczerski

W półfinałach mieliśmy zatem dwóch debiutantów i dwóch weteranów. Oba mecze zapowiadały się niezwykle ciekawie. Adam Orkowski potwierdził bardzo wysoką dyspozycję i celował w dwa miejsca medalowe w tej edycji, podobnie jak Simiński i Ossowski w 2025 roku. Dawid Piróg pomimo wycieńczającego pojedynku z Wiełłowiczem, zdążył się zregenerować i postawić trudne warunki. Warto podkreślić, iż Orkowski grał równolegle w deblu, więc to też nie tak, iż miał bardzo łatwo, ale mimo wszystko łatwiej, bo jednak singiel, szczególnie tak defensywny wiele bardziej potrafi zmęczyć. najważniejszy okazał się tie-break pierwszego seta, który padł łupem reprezentanta Konina, który poszedł za ciosem i zamknął mecz w dwóch partiach. Wiele więcej działo się na bocznym korcie, w którym Machocki z Kaczerskim zagrali trzy rozgrywki tie-break’owe i dopiero na przewagi lepszy okazał się Szymon. Niesamowity poziom meczu, z naciskiem na znakomite bekhendy. Było to jedno z najlepszych spotkań całego turnieju, a może choćby najlepsze, choć konkurencja nie była mała, a przecież przed nami był jeszcze finał. Zatem Dawid Piróg w swoim debiucie na TbD Cup od razu wskoczył na podium i pokazał ogromną wolę walki. Z kolei Daniel Kaczerski po czterech edycjach wraca na podium (wcześniej III miejsce podczas X edycji).

Finał

Szymon Machocki 2-4, 4-3, 10-4 Adam Orkowski

W wielkim finale zobaczyliśmy zawodników, którzy pierwszy raz zagrali o singlowe złoto. Machocki był oczywiście totalnym debiutantem w zawodach, a Orkowskiego znaliśmy już od wielu lat (pierwsze podium już w VI edycji). To co łączy obu graczy to fakt, iż próbowali swoich sił w rozgrywkach zawodowych (turnieje zawodnicze PZT), ale wrócili na amatorstwo. Zatem ich obecność w finale nie jest działem przypadku, a poziom naszych turniejów regularnie wzrasta. Przed meczem ciężko było wskazać wyraźnego faworyta i samo starcie w zasadzie to pokazało. Pierwszy set padł łupem Adama, ale od stanu 4-2, 2-1* Szymon przejął inicjatywę i był lepszy zarówno w tie-break’u drugiego seta, jak i w super tie-break’u. Cały mecz finałowy można obejrzeć na naszym kanale YouTube (link poniżej).

Niewątpliwie był to mecz godny finału, a obaj zawodnicy pokazali wiele jakości w przeciągu całych zawodów, a Orkowski przy okazji dołożył kolejny skalp w deblu, o czym więcej w kolejnym rozdziale. Już tradycją się stało, iż zawodnicy wysoko notowani w Tenis by Dawid Cup osiągają znakomite wyniki w innych turniejach (przed rokiem Szendryk sięgnął po MP amatorów PZT, a Simiński wygrał między innymi Sława Open, które jest zawsze mocno obsadzone). Tym razem nie było inaczej, ponieważ Machocki wygrał między innymi Mistrzostwa Głogowa i kilka innych turniejów, a Orkowski triumfował między innymi w zawodach Grand Prix Leszna, gdzie przyjechali najlepsi gracze z całego kraju. Cieszymy się, iż tak mocne nazwiska odwiedzają nasze zawody i poczynimy wszelkie starania, by trend został utrzymany. Kto wie, może w kolejnych latach wprowadzimy nowe kategorie, w tym dla zawodowych graczy, by można było zobaczyć cały przekrój od graczy stricte początkujących, po takich z punktami ATP.

Machocki & Orkowski – Tenis by Dawid Cup XIV (fot. Bombińska)
  1. miejsce – Szymon Machocki (Zielona Góra)
  2. miejsce – Adam Orkowski (Konin)
  3. miejsce – Dawid Piróg (Konin) i Daniel Kaczerski (Mława)

Gra podwójna

Obsada turnieju deblowego liczyła 12 par i tym razem sito awansu miało bardzo małą średnicę, gdyż do półfinałów awans uzyskiwali jedynie zwycięzcy grup. Było to spowodowane głównie złą pogodą, która opóźniła sobotnie zmagania i zagęściła niedzielny plan gier oraz tym, iż w turnieju deblowym wzięło udział wielu singlistów, którzy drugiego dnia musieli łączyć dwa turnieje, co było wyzwaniem dla samych graczy, głównie pod względem fizycznym, ale także sędziów/organizatorów, którzy musieli układać plan gier tak, by każdy zawodników komfortowo przeszedł przez obie kategorie (ryzyko nakładających się spotkań). Po turnieju już wiemy, iż była to świetna decyzja i w przypadku awansu dwóch par z każdej grupy turniej zakończyłby się w środku nocy.

Do turnieju przystąpiło co najmniej kilka bardzo silnych duetów i niewątpliwie kondycja miała ogromne znaczenie przy tak intensywnym grafiku spotkań. Na starcie mieliśmy między innymi Adama Orkowskiego czyli obrońcę tytułu, który tym razem zagrał z innym partnerem i Piotra Modelskiego zastąpił Hubert Frąckowiak. Ponadto liderzy tabel czyli duet z Górnego Śląska – Wojciech Stasiło i Rafał Kernert czy też wicemistrzowie z XII edycji (Poznań 2024) – Hubert Miężalski i Filip Kotowicz. Oprócz nich nowy mistrz kategorii A czyli Szymon Machocki z Tadeuszem Kaźmierczakiem, bardzo silna sklejka singlistów czyli Dawid Wiełłowicz i Michał Andrzejewski oraz duety rodzinne na czele z legendarnymi Dariuszem i Jakubem Murkiem. Zawody zapowiadały się na krótkie, ale niezwykle ciekawe.

Faza grupowa

Via: tenisbydawidcup.pl

W grupie A zdecydowanie najlepsi okazali się liderzy tabel czyli para Kernert/Stasiło, którzy w grupie pokonali duet Mazurków oraz Machocki/Kaźmierczak czyli między innymi mistrza w singlu, ale to miało miejsce kilka godzin później. Sam Szymon na pewno większą uwagę poświęcał singlowi, a występ w deblu był jedynie dodatkiem. W grupie B także nie doszło do sensacji, ponieważ górą okazali się doświadczenie debliści czyli Miężalski/Kotowicz, którzy wcześniej już dwa razy stawiali na podium, w tym raz byli bliscy tytułu. Zarówno duet Koziński/Miś oraz Lewandodwski/Lampa nie mieli większych szans i skupiają się głównie na rozgrywkach singlowych. W grupie C także obyło się bez niespodzianek, ponieważ Orkowski bronił tytułu, tym razem u boku z Frąckowiakiem. Para Gośko/Dziubański skupiona była na singlu, szczególnie ten drugi, który miał za sobą maratońskie mecze, w drodze do finału kategorii B. Bracia Budzyńscy okazali się w tej grupie zdecydowanie najsłabszą parą. W grupie D także mieliśmy wyraźnych faworytów, ponieważ duet Wiełłowicz/Andrzejewski wyglądał bardzo dobrze i w efekcie stracili zaledwie dwa gemy w całej fazie grupowej. Jednak czy był to tenis wystarczający na kolejny krok? Można było mieć wątpliwości, ponieważ obaj byli dalej w grze i medale w singlu, a do tego Andrzejewski na mączce nie wygląda tak dobrze jak choćby w hali. W dodatku mecze Wiełłowicza były wręcz wycieńczające, szczególnie ten z Pirógiem, więc ich notowania były nieco niższe od pozostałych zwycięzców grup.

Faza pucharowa

Via: tenisbydawidcup.pl

W efekcie w fazie grupowej obyło się bez sensacyjnych rozstrzygnięć i do półfinałów weszły cztery zdecydowanie najmocniejsze pary, które między sobą rozdzieliły medale. W tym roku wymagania nie były przesadnie wysokie, gdyż zwycięstwo w grupie dawało już medale i wysokie rozstawienie było sporym handicapem.

Półfinały

Kernert/Stasiło 1-4, 4-2, 10-8 Wiełłowicz/Andrzejewski
Orkowski/Frąckowiak 4-1, 4-1 Miężalski/Kotowicz

Największe starcia były przewidziane na fazę pucharową. Zdecydowanie najciekawsze widowisko obejrzeliśmy w starciu liderów rankingu z debiutującym duetem Wiełłowicz/Andrzejewski, choć pierwszy z nich ma już na swoim koncie tytuł, u boku legendarnego Sławomira Wrzeszcza, a dodatkowo podium razem z synem. Zatem nie można było mówić, iż Kernert i Stasiło mają łatwe zadanie i tak faktycznie nie było. Zawodnicy z Górnego Śląska musieli odrabiać straty i mecz na swoją korzyść rozstrzygnęli dopiero w super tie-break’u. W drugim półfinale nie byliśmy świadkami większych emocji, ponieważ Orkowski i Frąckowiak potwierdzili, iż interesuje ich tylko złoto. Mieżalski i Kotowicz to bardzo doświadczony duet, ale w tym przypadku byli bez szans z rywalami będącymi w bardzo wysokiej formie.

Finał

Orkowski/Frąckowiak 4-3, 4-3 Kernert/Stasiło

Finał zwiastował bardzo duże emocje, a Adam Orkowski stanął przed wyjątkową szansą na obronę tytułu, a przed nim był jeszcze finał w singlu, choć jak już wiemy minimalnie go przegrał. Ten weekend i tak należał do niego, co nie ulega wątpliwości. Tym razem w finale zagrał u boku Huberta Frąckowiaka, który tym razem zastąpił Piotra Modelskiego. Nie wyglądał jednak na gracza, który miał osłabić ten duet i w singlu jak, i w deblu potwierdził, iż jest wartością dodaną. Ich rywale jednak nie zamierzali tanio sprzedać skóry, a ich doświadczenie oraz zgranie było dużym handicapem. W efekcie zobaczyliśmy bardzo równy mecz, godny finału, w którym najważniejszy okazał się spokój i pojedyncze akcje w decydujących fragmentach meczu jakim są tie-break’i. Całe spotkanie można obejrzeć na naszym kanale YouTube (odnośnik poniżej).

  1. miejsce – Adam Orkowski (Konin)/Hubert Frąckowiak (Wrocław)
  2. miejsce – Wojciech Stasiło (Gliwice)/Rafał Kernert (Zabrze)
  3. miejsce – Dawid Wiełłowicz (Gdynia)/Michał Andrzejewski (Szczecin) i Hubert Miężalski/Filip Kotowicz (Poznań)

Turniej deblowy niewątpliwie znów okazał się świetnym dodatkiem do zawodów deblowych i można rzec, iż jest trzecim filarem naszych zawodów. Wcześniej testowaliśmy także kategorię dla kobiet, z której nie rezygnujemy i być może w przyszłości do niej wrócimy. W postaci stricte singlowej lub może jako mikst. Oczywiście w grze pozostało inna dodatkowa kategoria singlowa, a mianowicie dla graczy PRO, ale bardziej w perspektywie sezonu 2028. Zatem w tej chwili są trzy aktywne kategorie i kolejne trzy w obwodzie, które niestety nie mogą być rozgrywane równocześnie, ponieważ turniej trwa tylko przez weekend i jedyną opcją pozostało większy obiekt lub dodatkowy dzień turnieju.

Andrzejewski & Wiełłowicz – Tenis by Dawid Cup XIV (fot. Bombińska)

Ogromne gratulacje dla wszystkich uczestników turnieju, zwycięzców oraz osób, które pomogły w skutecznej organizacji i przeprowadzeniu zawodów na czele z:

  • MOSiR Zielona Góra – znakomity gospodarz, obiekt i klimat;
  • Mateusz Gębka – główny sędzia zawodów;
  • Robert Brusiło i Olimpia Bombińska – znakomite zdjęcia (link na dole);
  • Mateusz Stańczyk i PDK LIVE – komentarz i transmisja na żywo;
  • Sponsorzy i patroni – bez ich wsparcia zawody nie mogłoby się odbyć na taką skalę.

PEŁNE WYNIKI Z TURNIEJÓW

Tabela wszech czasów

Zapraszam do sprawdzenia aktualnej tabeli wszech czasów turnieju i najistotniejszych zmian:

KATEGORIA A

Szymon Machocki (Zielona Góra) debiutuje w TOP 10 (I miejsce w TbD Cup XIV)
Adam Orkowski (Konin) zalicza największy skok w czołówce o 5 pozycji i plasuje się na 7 miejscu (II miejsce w TbD Cup XIV)
Daniel Kaczerski (Mława) awansował o 2 pozycje i plasuje się na IV miejscu (III miejsce w TbD Cup XIV)
Damian Stępkowski (Urad) przeskakuje aż o 8 pozycji w górę (14.)
Bartosz Tomków (Słubice) zalicza najwyższy skok w kategorii A o 42 pozycje (26.)
Inni najwyżej klasyfikowani debiutanci to: Piróg (25.), Frąckowiak i Andrzejewski (26.)
Podium pozostało bez zmian czyli kolejno Wrzeszcz, Szendryk i Wiełłowicz (tylko ostatni wystąpił w XIV edycji)

KATEGORIA B

Dariusz Murek (Złotów) przesunął się o 3 pozycje w górę (5.)
Konrad Pawlak (Wrocław) przesunął się o 7 pozycji w górę (7.)
Przemysław Macierzyński (Gubin) awansował o 77 pozycji dzięki tytułowi (15.)
Bartosz Dziubański (Zielona Góra) awansował o 68 pozycji dzięki II miejscu (24.)
Duże skoki zaliczyli także: Bartosz Kuźmicz (Słubice) o 41 (28.), Rafał Macierzyński (Gubin) o 33 (59.), Roman Rzepka (Głogów) o 67 (59.), Szymon Boruch (Warszawa) o 33 (93.), Adrian Mazurek (Zielona Góra) i Maksymilian Wiełłowicz (Gdynia) o 107 (98.), Jakub Komór (Warszawa), Jakub Konopski (Głogów), Mariusz Osikiewicz (Głogów) i Mateusz Tymczyj (Słubice) o 70 (135.).
Podium pozostało bez zmian czyli kolejno: Rumiński, Murek J. i Błaszczyk K. (tylko ostatni wystąpił w XIV edycji)

GRA PODWÓJNA

Rafał Kernert (Zabrze) i Wojciech Stasiło (Gliwice) utrzymali pozycję liderów dzięki finałowi, ale dołączył do nich obrońca tytułu czyli Adam Orkowski (Konin), więc na czele znajduje się aż trzech graczy
Skok o jedną pozycję zaliczają: Dawid Wiełłowicz (Gdynia; 4.), Filip Kotowicz (Poznań; 5.) i Hubert Miężalski (Poznań; 5.)
Hubert Frąckowiak (Wrocław) dzięki tytułowi w debiucie, wskakuje do rankingu od razu 8 pozycję
Największy skok zalicza para Adam Lewandowski i Dawid Lampa (Głogów) – 3 w górę (14.)

Stasiło & Mazurek A. – Tenis by Dawid Cup XIV (fot. Bombińska)

W turniejach TbD Cup wystąpiło już 551 zawodników z 189 miast z całej Polski!

Tabela wszech czasów – TUTAJ

Szczególne podziękowania dla sponsorów i partnerów, bez których turniej nie mógłby się odbyć:

Patroni medialni:

Poszukujemy partnerów i sponsorów na kolejną edycję i zapraszamy zainteresowane marki do kontaktu e-mail: [email protected]

Historia turnieju:

  1. Tenis by Dawid Cup I 2018 (Poznań) – RELACJA
  2. Tenis by Dawid Cup II 2019 (Poznań) – RELACJA
  3. Tenis by Dawid Cup III 2020 (Kraków) – RELACJA
  4. Tenis by Dawid Cup IV 2020 (Poznań) – RELACJA
  5. Tenis by Dawid Cup V 2021 (Bydgoszcz) – RELACJA
  6. Tenis by Dawid Cup VI 2021 (Poznań) – RELACJA
  7. Tenis by Dawid Cup VII 2021 (Stalowa Wola) – RELACJA
  8. Tenis by Dawid Cup VIII 2022 (Kozłów) – RELACJA
  9. Tenis by Dawid Cup IX 2022 (Poznań) – RELACJA
  10. Tenis by Dawid Cup X 2023 (Warszawa) – RELACJA
  11. Tenis by Dawid Cup XI 2023 (Poznań) – RELACJA
  12. Tenis by Dawid Cup XII 2024 (Poznań) – RELACJA
  13. Tenis by Dawid Cup XIII 2025 (Zielona Góra) – RELACJA

FOTORELACJA

Zdjęcia można rozpowszechniać w dowolny sposób – prosimy tylko o oznaczanie profilu @TenisbyDawid na serwisach facebook, X i instagram.

Kolejna edycja turnieju już w 2027 roku!
Dyskusja o tenisie przez cały rok w naszych social mediach!

Idź do oryginalnego materiału