Różne kolory „Zielonych”. Warta Poznań przegrywa u siebie z Polonią Warszawa

1 tydzień temu

Dwa tygodnie temu Warta Poznań poniosła pierwszą domową porażkę w tym sezonie w czwartym meczu przy Drodze Dębińskiej. Trzy punkty z Poznania po skromnym zwycięstwie wywiózł wówczas ŁKS Łódź. Tym razem do „Ogródka” zawitał inny zespół z ambicjami na awans do Ekstraklasy – Polonia Warszawa. „Czarne Koszule” do 14. kolejki Betclic 1. Ligi przystępowały w garniturze lidera, mając trzy punkty przewagi nad… dziewiątą Wartą.

Pomimo niewielkich różnic punktowych w tabeli Betclic 1. Ligi, w pierwszych 25 minutach widać było, iż na stadion przy Drodze Dębińskiej przyjechał lider nie z przypadku. Polonia podeszła do meczu bardzo dojrzale. Podopieczni Piotra Stokowca zdawali sobie sprawę, iż jeżeli pozwolą Warcie złapać rytm od pierwszych minut, to będą mieli bardzo trudne popołudnie. Przyjezdni weszli w spotkanie aktywnie i dzięki dobrej organizacji gwałtownie podporządkowali sobie przebieg gry. Warszawski zespół cierpliwie i płynnie rozgrywał piłkę w środku pola, a następnie rozrzucał ją na skrzydła, by uruchomić duet skrzydłowych – Daniel Vega i Ilkay Durmus. Szczególnie aktywny był ten drugi, co w 13. minucie mógł udokumentować asystą, dośrodkowując miękko na głowę Hiszpana, który strzelił tuż obok słupka.

Bogate doświadczenie

Nie było to jedyne zagrożenie z powietrza, bo w kolejnych minutach Leo Przybylak najpierw sparował strzał Jakuba Budnickiego, a potem złapał uderzenie Dave’a Gnaase. Kapitan Polonii, wraz z grającym nieco wyżej Sebastianem Kowalczykiem oraz Tomaszem Makowskim stworzył w środku pola tercet, który zapewnił gościom kontrolę nad boiskowymi wydarzeniami. Szczególnie istotna była rola Makowskiego, który miał udział przy dwóch pierwszych golach „Czarnych Koszul”. W 34. minucie pomocnik z dorobkiem 179 meczów w Ekstraklasie zebrał piłkę po złym wybiciu Patryka Kusztala i posłał mocne, płaskie uderzenie prostym podbiciem zza pola karnego, umieszczając piłkę tuż przy słupku. Parę minut później świetnie wbiegł w „szesnastkę” Warty, otrzymując podanie od Patryka Janasika i wstrzelił piłkę wzdłuż pola bramkowego. Zebrał ją Durmus i zagrał na przeciwległy słupek, gdzie z najbliższej odległości piłkę do bramki skierował Herman Barkouski, kolejny zawodnik z ekstraklasową przeszłością w szeregach gości. Takowych w wyjściowej „jedenastce” Polonii było aż ośmiu, a ich suma występów w krajowej elicie to 722. Dodając do tego dorobek Piotra Stokowca na ławce trenerskiej, wychodzi liczba 1039.

Tymczasem w wyjściowym składzie Warty było czterech takich piłkarzy: Patryk Kusztal, Antoni Młynarczyk, Filip Rejczyk i Jakub Apolinarski (łącznie 53 mecze). – Dla drużyny to na pewno jest kapitalne doświadczenie i cenny czas na boisku, jeżeli właśnie młodzi zawodnicy mogą się mierzyć z ludźmi, którzy doświadczyli Ekstraklasy, ale nie tylko, bo chociażby przykład Kowalczyka, który był w MLS i też tam grał z najlepszymi zawodnikami na świecie, to daje pewien obraz, w którym każdy z moich zawodników chce zmierzać i przede wszystkim to, iż to nie jest nie do osiągnięcia dla nich. Bo występują na jednym boisku, mogą rywalizować, często rywalizują jak równy z równym. Oczywiście brakuje tego doświadczenia, które przede wszystkim wychodzi w takich sytuacjach, gdzie potrzebne jest szybkie działanie i podjęcie szybkiej decyzji na bazie takiej intuicji. I tego się nie kupi, to trzeba doświadczyć i przeżyć. Jestem przekonany, iż moi zawodnicy to są bardzo mądrzy i inteligentni ludzie, więc każdy z nich po analizie tego meczu sobie wyciągnie odpowiednie wnioski. A dla mnie to jest kapitalne. To też jest różnica między pierwszą a drugą ligą, iż tutaj do każdego meczu trzeba rzeczywiście podejść w bardzo skrupulatny sposób, bo tych rozwiązań taktycznych i zarządzanie meczem z ławki przeciwnika jest na naprawdę wysokim poziomie. My też tutaj mamy otwarte głowy i często wyciągamy wnioski, musimy podjąć decyzję, musimy próbować zaskoczyć przeciwnika w jakiś sposób, szukać rozwiązań, a to zawsze jest rozwojowe i tak naprawdę to, iż później można to przełożyć na mecz i doświadczyć, to jest kapitalna lekcja na przyszłość i na pewno też z tego korzystamy – stwierdził na pomeczowej konferencji prasowej trener Maciej Tokarczyk, zapytany przez nas o znaczenie rywalizacji z tak doświadczonym przeciwnikiem.

Uznanie lidera

Pomimo tego, iż pierwsza połowa mogła zakończyć się trzybramkowym prowadzeniem gości (Przybylak świetnie sparował płaski strzał Durmusa w samej końcówce), 35-letni szkoleniowiec wraz ze swoim sztabem rzeczywiście znalazł rozwiązania, które pozwoliły przeciwstawić się rywalom. W pierwszej połowie najgroźniej było kilkadziesiąt sekund przed stratą pierwszego gola, gdy Antoni Młynarczyk po wymianie podań na lewym skrzydle z Karolem Kalatą, złamał do środka i zagrał głęboko w pole karne, gdzie piłki nie sięgnął Michał Smoczyński, a ta przeleciała tuż obok słupka. „Zieloni” lepiej prezentowali się po przerwie, oddając 10 strzałów (przy pięciu w wykonaniu gości). Było to efektem mądrze rozgrywanych ataków, które w niektórych fragmentach drugiej połowy spychały Polonię do obrony.

Choć żadna z prób nie zmusiła Henricha Ravasa do trudnych interwencji, a po meczu Piotr Stokowiec przyznał, iż momenty schodzenia do głębokiej obrony były przez jego podopiecznych przemyślane i kontrolowane, Warcie należy oddać, iż na tle silnego rywala nie bała się kultywować swojego nastawionego na ofensywę stylu gry. Sam trener Stokowiec, odnosząc się do postawy swojego zespołu, nie szczędził pochwał w kierunku przeciwników: – Cieszę się iż potrafiliśmy utrzymać dzisiaj tą naszą jakość i dobrą formę z ostatnich tygodni. Myślę, iż prezentujemy się całkiem dobrze. Jedyna zagwozdka to była, czy potrafimy to utrzymać, wyjść, nie zlekceważyć żadnego przeciwnika i trzymać naszą formę, stabilność oraz efektywność. Zagraliśmy dzisiaj naprawdę dobry mecz i skuteczny. Ale tutaj chcę pochwalić też trenera Macieja i jego drużynę, bo to była drużyna zorganizowana, która miała swój pomysł i na defensywę, i na ofensywie. Może w tej ofensywie na za wiele nie pozwoliliśmy, ale w defensywie nie grało się nam łatwo. Musieliśmy naprawdę wznieść się na wyżyny, żeby tutaj tak pograć szybciej na 1-2 kontakty i te akcje były naprawdę fajnej urody. Musieliśmy pokazać dużo jakości, żeby zdobyć bramki, więc to nie był wcale taki spacerek, ale cieszę się, bo myślę, iż ten mecz był dobrą taką reklamę dla 1. ligi, dla piłki nożnej. Myślę, iż ci, co przyszli na stadion, mogli z podziwem patrzeć na dwie drużyny. I na pewno ci, co się znają na piłce, rozumieją, iż to były dwie grające z pomysłem drużyny i może u nas większe doświadczenie zdecydowało, iż wygrywamy – stwierdził 54-latek.

Jedzenie małą łyżką

Polonia przerwę reprezentacyjną spędzi na pozycji lidera z dorobkiem 25 punktów jako trzecia ofensywa i piąta defensywa ligi (patrząc wyłącznie na statystykę goli) oraz z serią ośmiu meczów bez porażki. Zestawienie tego z bardzo dobrą postawą zespołu w Poznaniu, udokumentowaną golem na 3:0 po ładnym płaskim strzale Krystiana Tabary w samej końcówce, nie skłoniło Piotra Stokowca, by stwierdzić, iż „Czarne Koszule” są na prostej drodze do awansu. Z jego słów biła duża pokora i świadomość, iż przed nim i jego podopiecznymi pozostało dużo pracy, by zapewnić sobie powrót do krajowej elity.

Narrację „małej łyżki”, mówiąc o różnych odcieniach formy, stosował także Maciej Tokarczyk w kontekście rozwoju swojego zespołu: – Jak najbardziej się zgadzam i my wewnątrz teraz musimy wziąć na klatę. Ja nie mówię , iż nie mamy w tym momencie kłopotów, bo mamy problemy i nasza rola, żeby to zdefiniować i przełożyć na dobrą pracę oraz boisko, natomiast cały czas chcę mówić o tym, jakim my jesteśmy zespołem, iż nie mamy takiego doświadczenia na tym poziomie, iż większość zawodników, także przede wszystkim ja, ten poziom dopiero poznajemy i po prostu płacimy „frycowe”. Z każdym meczem ten zespół rośnie, ja w to bardzo mocno wierzę. Na pewno nie chcę bić tutaj na alarm, dawać jakiegoś czerwonego czy żółtego światełka, które jest jakąś lampką ostrzegawczą. Po prostu musimy iść dalej konsekwentnie swoją drogą. Ja bardzo mocno wierzę w tę ekipę, w tych zawodników i jestem przekonany, iż jesteśmy w stanie nawiązać równorzędną rywalizację w tej lidze. Po prostu dzisiaj byliśmy słabsi i trafiliśmy na lepiej dysponowanego przeciwnika – ocenił opiekun „Dumy Wildy”.

Po wrześniowo-październikowej przerwie reprezentacyjnej Warta w pięciu spotkaniach zgromadziła cztery oczka, ale wynik 19 punktów po 14 kolejkach w przypadku klubu, który czwarty sezon z rzędu zaczął na innym poziomie rozgrywkowym, należy uznać za naprawdę dobry i napawający optymizmem warciańską społeczność. Wszak mówimy o drużynie, której średnia wieku wyjściowej „jedenastki” w starciu z Polonią wyniosła 21,73 lat. Powodem do uśmiechu dla klubu i jego sympatyków sobotniego popołudnia z pewnością był kilkuminutowy występ Tomasza Wojcinowicza. 30-letni stoper wrócił do gry po tym jak w połowie kwietnia doznał koszmarnego złamania nogi w meczu z rezerwami Śląska Wrocław (do tamtego momentu w okresie 2024/2025 rozegrał 24 z 25 meczów na poziomie Betclic 2. Ligi.). Jego pomeczowa wypowiedzieć udowodniła, iż spokój towarzyszy nie tylko trenerowi Tokarczykowi, ale też jego zawodnikom: – Może to tak wyglądać z boku, iż nie punktujemy tak, jak wcześniej, ale my gramy tak, jak chcemy i kontrolujemy swoją pracę. Nie będziemy na pewno nic zmieniać. Będziemy dalej chcieli tak grać. To, iż nie punktujemy, to w piłce czasami detale decydują o wyniku. Oczywiście dzisiaj był trudny przeciwnik, ale ja uważam, iż mogliśmy pokusić się na pewno o remis do przerwy. Nie musieliśmy tracić tych bramek, ale tak jak mówię, detale zadecydowały, iż do przerwy przegrywaliśmy 2:0 – skwitował.

Do końca roku, po przerwie reprezentacyjnej Warta zagra na wyjeździe z Ruchem Chorzów i Stalą Rzeszów, a u siebie podejmie Pogoń Siedlce i Polonię Bytom. Polonię Warszawa czekają natomiast domowe starcia ze Stalą Mielec, Podbeskidziem Bielsko-Biała oraz Puszczą Niepołomice, wyjazdowy mecz z Odrą Opole i spotkanie 1/8 finału Pucharu Polski z Rakowem Częstochowa.

Igor DZIEDZIC

Idź do oryginalnego materiału