20 godzin temu
Po koszmarnym występie Bartłomieja Gradeckiego przeciwko Legii wszyscy zastanawiali się czy Tomasz Kaczmarek powinien ponownie dać mu szansę, aby nie spalić go na dobre, czy wrócić do sprawdzonej opcji, czyli Filipa Majchrowicza. Trener Radomiaka postawił na tego drugiego, ale równie dobrze mógł wystawić w bramce Jana Grzesika. Zagłębie przespało pierwszą połowę, w drugiej się obudziło, ale tak naprawdę tylko raz poważnie postraszyło gospodarzy. Bezbramkowy remis to dla Radomiaka duża poprawa po ostatnich porażkach, ale nie da się ukryć, iż dało się z tego meczu wyciągnąć więcej.
Tomasz Kaczmarek zapowiadał, iż jego drużyna wyjdzie na boisko z chęcią pokazania pozytywnej reakcji po blamażu z Legią i rzeczywiście, trudno było odmówić Radomiakowi zaangażowania. Gospodarze mieli sporo werwy w ofensywie, a i z tyłu nie pozwalali gościom na wiele. Inna sprawa, iż w pierwszej połowie Zagłębie było groźne tylko przez początkowy kwadrans. Budowało akcje od tyłu, całkiem sprawnie przedostawało się pod pole karne Radomiaka, natomiast im dalej w mecz, tym bardziej zawodnicy Leszka Ojrzyńskiego oddawali inicjatywę gospodarzom.
Radomiak Radom – Zagłębie Lubin 0:0. Zespół Tomasza Kaczmarka przełamał fatalną passę
Nie dziwimy się szkoleniowcowi Zagłębia, jak i Damianowi Dąbrowskiemu, który w przerwie stanął do rozmowy z Canal+ Sport, iż byli zawiedzeni swoją postawą. Do przerwy Miedziowi nie oddali żadnego celnego strzału. choćby tych niecelnych prób było tylko trzy, przy czym poza mocnym strzałem wspomnianego Dąbrowskiego z okolic szesnastego metra nie ma w zasadzie o czym mówić.
Radomiak mógł wykorzystać tę bierność gości, tyle iż jego problem była skuteczność. Gracze Tomasza Kaczmarka w przeciwieństwie do Zagłębia oddawali mnóstwo strzałów, kilka choćby było celnych, ale ich jakość była taka, iż Zlatan Alomerović nie musiał się przy nich specjalnie wysilać. Przewaga Radomiaka była niepodważalna, jeżeli ktoś był bliżej gola to zdecydowanie gospodarze, brakowało tylko kogoś, kto ich dobre akcje sfinalizuje. Nie udawało się to ani Grzesikowi, ani Lumungo, ani Goure, od którego – jako typowego środkowego napastnika – tego należałoby wymagać. Wyglądało to trochę tak, iż wszystko co najlepsze Radomiak zostawiał w okolicy szesnastego metra, a potem brakowało postawienia kropki nad i.
Leszek Ojrzyński wyczuł, iż konieczne są zmiany i już w przerwie wymienił bezproduktywnych w ofensywie Kerka i Corlukę na Jakubę i Kolana. Można powiedzieć, iż zmiana gwałtownie przyniosła efekt – pierwszy z wymienionych zmienników popisał się dośrodkowaniem, po którym Reguła oddał pierwszy w meczu celny strzał Zagłębia. Młodzieżowy reprezentant Polski, najpewniej żegnający się już z Ekstraklasą, uderzył jednak prosto w dobrze ustawionego Majchrowicza.
I to w zasadzie jedna z trzech sytuacji, które zapamiętamy z drugiej części meczu. Ta druga to błąd Alomerovicia, który omal nie skończył się golem dla Radomiaka. Bramkarz Zagłębia, do tej pory spisujący się solidnie, wznowił grę tak, iż trafił w Aleksa Ławniczaka. Piłka odbiła się od pleców obrońcy, ale na szczęście dla serbskiego golkipera minęła bramkę. Trzecia to strzał Kosidisa z samej końcówki meczu, rownież minimalnie niecelny.
Po przerwie to Zagłębie wyglądało lepiej – cytując klasyka: kilka lepiej, ale lepiej – więc całościowo na podział punktów nie powinna narzekać żadna ze stron. Remis i czyste konto to dla Radomiaka z pewnością niezły wynik po ostatnich wtopach, Miedziowi z kolei mogą być zadowoleni, iż przespanie pierwszej połowy skończyło się dla nich bez konsekwencji.
Zmiany:
Legenda
ZOBACZ RÓWNIEŻ
Fot. Newspix
