Portugalia, Lech Poznań, Ekstraklasa i lizbońskie stadiony (FOTO)

kkslech.com 1 tydzień temu

Lech Poznań kontynuuje rywalizację w fazie ligowej Ligi Europy 2026/2027, a my staramy się podążać za nim. Było sporo materiałów tekstowo-fotograficznych z dwóch kolejek rozegranych przy Bułgarskiej, były także materiały tekstowe i zdjęciowe z Lizbony, będą również z innych miast, do których Mistrz Polski zawita w dalszej części tego sezonu.

Reklama



Chcemy, aby do końca tej edycji Ligi Europy 2026/2027 ktoś z KKSLECH.com był w każdym mieście, w którym zagra Lech Poznań. Na razie zaliczona jest Lizbona, do której Kolejorz powrócił po 6 latach. Tamto spotkanie, przegrane 0:4, odbyło się bez większego echa, a powodem była zła sytuacja w tabeli Ekstraklasy i sezon covidowy. Lizbona 2026 była czymś zupełnie innym, pozwalając zrealizować tam materiały, które ujrzały już światło dzienne i które zostaną wypuszczone m.in. przy okazji meczu Lecha Poznań z Torreense.

Dziś zapraszamy Was na multimedialną podróż po innych stadionach w Lizbonie, w tym na reportaż o tamtych niecodziennych obiektach. Dawniej na wspomnianych stadionach położonych w ciekawych miejscach oraz mających swoją historię, rywalizowali m.in. portugalscy piłkarze Kolejorza czy zawodnicy, których możecie kojarzyć z występów w Ekstraklasie.

Najbliżej lotniska w Lizbonie (około 50 minut na piechotę) znajduje się Estádio José Alvalade, czyli stadion Sportingu Lizbona, występującego aktualnie w Champions League. Obiekt na 50 tysięcy miejsc został otwarty latem 2003 roku i nosi imię założyciela klubu – triumfatora dubletu z 2025 roku. Stadion ma specyficzną lokalizację. Leży dosłownie tuż przy biurowcach, wciśnięty pomiędzy bloki mieszkalne, stację metra oraz dworzec autobusowy, a pod jego trybunami znajdują się m.in. Burger King, Lidl czy klubowy megastore, który w porównaniu ze sklepem Benfiki wypada dość ubogo. Na fasadzie stadionu znajdziemy m.in. wizerunki legend Sportingu oraz charakterystyczne płytki.

Reklama





Będąc pod stadionem Sportingu Lizbona, nie czuć magii wielkiego klubu. Otoczenie obiektu jest dziwne, a sam stadion wygląda trochę tak, jakby stał tam na siłę. Ewidentnie potrzebuje remontu, bo szklana fasada jest bardzo brudna, dookoła panuje nieporządek i jest bardzo mało miejsca. Na dodatek trzeba uważać na przejeżdżające samochody czy autobusy, które z impetem wjeżdżają do jednego z tuneli pod obiektem. Pod samym stadionem nie brakuje również parkingów podziemnych.




Reklama



Stadion Sportingu wygląda trochę tak, jakby nikt o niego nie dbał. Obiekt popularnych „Lwów” gwałtownie się starzeje, nawierzchnia na promenadzie jest bardzo zabrudzona, a infrastruktura zniszczona. Widać za to, którzy kibice spacerowali dawniej pod Estadio Jose Alvalade, bowiem w różnych miejscach nie brakuje vlepek klubów z całej Europy. Ciężko byłoby znaleźć na świecie inny stadion, wokół którego inne budynki stoją tak blisko, przestrzeni jest tak mało, a człowiek nie do końca czuje się, jakby był pod stadionem piłkarskim.



Reklama



Dawniej ze Sportingiem Lizbona na wyjeździe rywalizowała Legia Warszawa (2 razy) i 3 lata temu Raków Częstochowa. Co ciekawe, Estadio Jose Alvalade z dzielnicy Alvalade leży niespełna 3 kilometry na wschód od stadionu Estadio da Luz z dzielnicy Luz, czyli obiektu Benfiki Lizbona (więcej o nim niebawem w osobnym materiale).

ESTADIO JOSE ALVALADE XXI (SPORTING LIZBONA) Z ZEWNĄTRZ:

[See image gallery at kkslech.com]

Drugim stadionem do obejrzenia był Estádio da Tapadinha – obiekt otwarty w 1926 roku, na którym świat się zatrzymał. Stadion leży na wzgórzu, nieopodal dawnego kamieniołomu. Żeby do niego dojść, trzeba minąć potężny, ogromny most drogowo-kolejowy noszący nazwę 25 Kwietnia (Ponte 25 de Abril), Stadion klubu Atlético Clube de Portugal dawniej mieścił choćby 15 tysięcy kibiców, dziś ma około 4 tysięcy miejsc i trzy połączone ze sobą kamienne trybuny.

Reklama





Stadion bez sztucznego oświetlenia zdobi wielka reklama jednego z dwóch najbardziej znanych piw w Portugalii. Główna trybuna nie ma żadnych wygód, ale zamontowano na niej przynajmniej plastikowe krzesełka. Zarówno w środku, jak i wokół tego kameralnego obiektu wyraźnie czuć dawny klimat. Tapadinha (której nazwa pochodzi od leżącego tuż obok parku) to stadion, na którym od lat nie było generalnego remontu. Wszystko jest tam stare, a niektóre elementy – jak choćby dawne kasy biletowe – sprawiają wrażenie całkowicie opuszczonych. Na zdjęciach ujrzycie też starą halę sportową, która wciąż jest czynna. Atlético CP prowadzi bowiem również inne sekcje sportowe, które trenują właśnie w tym obiekcie.



Reklama



Dzisiejsze Atlético Clube de Portugal to młoda drużyna, która rywalizuje na trzecim poziomie rozgrywkowym. Zespół zajmuje w tej chwili 2. miejsce w grupie B Liga 3, tracąc zaledwie punkt do liderującego CF Os Belenenses. Co ciekawe, w przeszłości barwy klubu z Estádio da Tapadinha reprezentował Gonçalo Silva – obrońca znany z występów w Radomiaku Radom, który swój ekstraklasowy debiut w 2021 roku zaliczył właśnie na stadionie Lecha Poznań. W Atlético CP grało też kilku innych piłkarzy z przeszłością w Polsce. Wśród nich warto wymienić Bacara Baldé (byłego zawodnika Zawiszy Bydgoszcz) oraz Solo Traoré, który jeszcze na początku 2026 roku występował w Górniku Łęczna, a dziś reprezentuje ekipę z Tapadinhi. Ponad dekadę temu z tym klubem grał Joel Pereira, ale podobnie jak João Amaral – nie miał okazji rywalizować na samym obiekcie jako gość. Kiedy kilkanaście lat temu w meczu Pucharu Portugalii drużyna Amarala odpadła po porażce 0:1, były rozgrywający Kolejorza znalazł się wówczas poza kadrą meczową.



Reklama



ESTADIO DA TAPADINHA (SPORTING CP):

[See image gallery at kkslech.com]

Trzy kilometry od obiektu Atletico CP leży stadion znany już Lechowi Poznań od listopada 2015 roku, czyli Estadio do Restelo. Restelo to bogate osiedle willowe. Miejsce na wzgórzu, z widokiem na Tag, dla ludzi ceniących sobie spokój od gwaru centrum Lizbony, ale też bogatych. W 2015 roku mówiło się, iż Lech Poznań (dwa bezbramkowe remisy w Lidze Europy) zagra z klubem dla różnego rodzaju artystów i aktorów, który nie cieszy się zbyt dużym zainteresowaniem kibiców.

Dawniej obiekt aktualnego lidera grupy B III-ligi, mógł pomieścić choćby 60 tysięcy widzów – dziś stadion pod pozostałością kamieniołomu ma blisko 20 tysięcy miejsc siedzących. Obiekt w kształcie podkowy jest zadaszony, posiada sztuczne oświetlenie oraz elegancko ułożone krzesełka, a na jego terenie znajdują się m.in. dwie restauracje, sklep z pamiątkami czy siedziba klubu. Przy obiekcie CF Os Belenenses z bieżnią lekkoatletyczną znajdziemy też dwie płyty treningowe (w tym jedną pełnowymiarową ze sztuczną trawą), kolejne trzy restauracje czy budynek Lidla z parkingiem podziemnym, który trochę psuje otoczenie klimatycznego Estadio do Restelo.



Reklama



Z samego szczytu obiektu, wkomponowanego w nieckę dawnego kamieniołomu, widać wspomniany już most 25 Kwietnia, który przypomina Golden Gate w San Francisco, rzekę Tag oraz Pomnik Chrystusa Króla w Almadzie, nawiązujący oczywiście do słynnego monumentu z brazylijskiego Rio de Janeiro. Dawniej na stadionie Belenenses Lizbona, którego barwy reprezentował choćby Ivan Djurdjević, odbył się m.in. finał Ligi Mistrzów kobiet, a koncerty grały takie zespoły muzyczne jak Queen, Pearl Jam, Metallica, Linkin Park czy Iron Maiden. Z kolei w 1991 roku mszę na Estadio do Restelo dla blisko 100 tysięcy zgromadzonych odprawił Jan Paweł II. To również na tym obiekcie do Euro 2004 przygotowywała się kadra Włoch, w późniejszych latach także reprezentacja Portugalii, która ostatni mecz międzynarodowy w dzielnicy Belem rozegrała 23 lata temu.



Dawnego mistrza Portugalii z 1946 roku, który w 2018 roku musiał zaczynać od najniższej ligi, szkoli w tej chwili Gonçalo Brandão – były zawodnik Belenenses, grający przeciwko Kolejorzowi w 2015 roku. Przed laty z klubem był związany nie tylko Ivan Djurdjević. Grali w nim choćby André Martins, Dariusz Adamczuk, Maurides, Leandro Sanca, Gonçalo Silva czy Fábio Sturgeon, czyli piłkarze kojarzeni przez fanów polskiej ligi. Ostatni z wymienionych świętował z Rakowem Częstochowa tytuł mistrza kraju oraz Puchar Polski. Przeciwko Lechowi Poznań grał już w 2015 roku – w tym na Estadio do Restelo, gdy mecz 26 listopada z trybun śledziło tylko 1987 widzów.

Reklama



W Belenenses, aczkolwiek w tym z końcówką SAD – grał jeszcze Afonso Sousa, który występował w tym rozwiązanym już klubie przez dwa sezony i to bezpośrednio przed przyjściem do Lecha Poznań. Belenenses SAD to tzw. sztuczny twór. Klub bez licencji na herb czy barwy, bojkotowany przez kibiców oraz bez własnego stadionu. SAD parę lat temu spadł z ligi portugalskiej i został rozwiązany, za to oryginalne Belenenses od 2018 roku przebijało się od lig amatorskich, a w tej chwili walczy o awans na zaplecze portugalskiej ekstraklasy.



To nie koniec materiałów z Portugalii. Na dniach pojawi się tekstowo-zdjęciowy artykuł z wizyty na Estadio da Luz w dwóch różnych dniach, natomiast w styczniu 2017 światło dzienne ujrzy trzeci materiał na temat Torreense, które z Lizboną także ma sporo wspólnego.

ESTADIO DO RESTELO (BELENENSES LIZBONA):

[See image gallery at kkslech.com]

Autor: Arek Szymanowski





Śmietnik Kibica – (komentuj nie na temat)

Idź do oryginalnego materiału