NBA: Przypadkowy zwycięzca Konkursu Wsadów? Było i efektownie i żenująco

W sobotni wieczór w Los Angeles wszyscy najbardziej czekali na konkurs rzutów wsadów, bo mieli nadzieję, iż młodzi gracze pod nieobecność Maca McClunga zaskoczą świeżymi pomysłami. Czy tak się stało? Mamy wrażenie, iż niezłe i całkiem efektowne wsady przeplatane były zwykłymi paczkami. Ale oceńcie sami…

Wszyscy najbardziej czekali na Slam Dunk Contest. W konkursie uczestniczyli Carter Bryant (Spurs), Keshad Johnson (Heat), Jaxson Hayes (Lakers) i Jase Richardson (Magic).

Tytuł mistrza wsadów powędrował do Keshada Johnsona, który w finałowej rundzie pokonał Cartera Bryanta. Duże emocje towarzyszyły występowi Richardsona, ponieważ jego ojciec, Jason Richardson, dwukrotnie wygrywał ten konkurs.

W drugiej rundzie Jase zaliczył groźnie wyglądający upadek, gdy podczas próby wsadu po obrocie 360 stopni stracił równowagę i upadł płasko na plecy. Na szczęście gwałtownie się podniósł i przy kolejnej próbie skutecznie zaprezentował wsad. Wcześnie z rywalizacją pożegnał się również Hayes.

Finał należał do Johnsona i Bryanta. Bryant zdobył jedyne w całym konkursie 50 punktów, gdy podrzucił piłkę wysoko w górę i zaliczył efektownego dunka już przy pierwszej próbie, ale nie zdołał powtórzyć tego wyczynu w dalszej części finału. Johnson odpowiedział dwoma solidnymi, czysto wykonanymi wsadami, które wystarczyły, by zdobyć tytuł nowego mistrza dunków.

Johnson zadbał też o show. Przy prezentacji towarzyszył mu legendarny raper E-40, nad którym skrzydłowy Heat efektownie przeskoczył podczas wsadu.

Nieprzypadkowo zresztą Johnson nosi pseudonim „Showtime”. W Miami znany jest z tego, iż choćby przedmeczowe rozgrzewki zamienia w małe pokazy wsadów. Triumf w konkursie może okazać się dla niego punktem zwrotnym. Niedawno wrócił do NBA z G-League. W tym sezonie rozegrał 21 spotkań.

Wszystko już było?

Tegoroczny konkurs miał inny ciężar niż poprzednie edycje z wyraźnym faworytem, kiedy to dominował Mac McClung. Przy braku największej gwiazdy ostatnich lat to właśnie młodsi zawodnicy dostali scenę, by pokazać własną tożsamość. McClung nie wystąpił z powodu kontuzji, ale krążą plotki, iż zawodnicy NBA odmawiali występu, jeżeli w rywalizacji weźmie udział McClung.

McClung zaprezentował cztery dunki, które by wykonał, gdyby brał udział w konkursie:

W tegorocznym konkursie jedni postawili na siłę i dynamikę, inni na płynność i czyste wykonanie już w pierwszym podejściu. Taki układ sprawił, iż bardziej niż jedno nazwisko liczył się ogólny poziom finałowej rywalizacji.

Z perspektywy kibica najciekawsze było zderzenie dwóch filozofii wsadu: „momentu wow” kontra powtarzalna jakość. Bryant dał konkursowi najbardziej widowiskowy błysk, ale ostatecznie to Johnson lepiej „domknął” finał i nie zostawił oceniającym wielu wątpliwości. W takich konkursach często decyduje nie tylko trudność, ale także kontrola nad próbą i pewność wykonania pod presją.

Jeśli ta edycja miała być zapowiedzią kierunku na kolejne lata, to NBA może być spokojna o przyszłość Slam Dunk Contest. Były emocje, było ryzyko, był element show, a przede wszystkim było poczucie, iż młode pokolenie naprawdę chce ten konkurs nieść dalej. I właśnie to, obok samego tytułu Johnsona jest po tej nocy najważniejszym sygnałem. Wszyscy przecież mamy poczucie, iż „wszystko już było”. Ale choćby jeżeli było, to warto oglądać kolejne konkursy z uwagi na show i rywalizację oraz jakość realizacji, bo powtórki w telewizji robią ogromną różnicę.

Tak wyglądała punktacja Konkursu Wsadów NBA 2026:

Nagranie całego konkursu zobaczycie tutaj:

oraz tutaj:

Wsady tylko Keshada Johnsona zobaczycie tutaj: