5 szybkich wniosków: Lech – Arka 1:1

kkslech.com 1 tydzień temu

Pięć szybkich wniosków to cykl opisujący w uproszczeniu dany mecz Lecha Poznań. Jeszcze przed przedstawieniem plusów i minusów danego spotkania, analizą gry konkretnego zawodnika czy dogrywką, prezentujemy pięć szybkich i pomeczowych wniosków. Kilkadziesiąt minut po każdym meczu na gorąco pięć spostrzeżeń na temat występu drużyny Kolejorza, poszczególnych piłkarzy czy obecnej sytuacji zespołu.

Reklama

WSZYSCY CZEKALI NA GOLA
—
W piątkowy wieczór trener Lecha Poznań, Niels Frederiksen postanowił za wiele nie kombinować w środku pola, ponownie od początku zagrał Timothy Ouma mający za zadanie kasować kontry rywala i pomagać obronie. Z kolei szkoleniowiec Arki Gdynia, Dariusz Banasik specjalnie na ten mecz zmienił ustawienie, wystawił aż 5 nominalnych obrońców, co od razu wiązało się z kłopotami dla Kolejorza, który musiał przełamać mur. Arka przyjechała do nas po remis, nie chciała grać w piłkę, od początku grała ohydnie kradnąc jeszcze minuty. Gdynianie gwałtownie zaczęli leżeć na murawie, ich fizjoterapeuci nie kwapili się do szybkiej pomocy swoim piłkarzom. To gwałtownie irytowało kibiców, którzy mimo wszystko czekali aż Lech w końcu da radę przedrzeć się głównie przez środek pola i strzelić bramkę na 1:0, która od razu zmieniłaby obraz gry. Niestety, długo na boisku byli niewidoczni Leo Bengtsson i Luis Palma, słabo grał Mikael Ishak, z paru metrów nie trafił Antoni Kozubal, a był jeszcze nieefektywny Patrik Walemark, który dryblując nie potrafił nic zrobić. W Kolejorzu brakowało większej jakości podań i skuteczności, brakowało też magika w postaci Alego Gholizadeha, który umie zrobić coś z niczego. Wąska gra Lecha Poznań nie podobała się także Nielsowi Frederiksenowi, który po meczu nie był zadowolony z zachowania swoich zawodników na boisku, na którym częściej należało rozciągać grę. Szersza gra pozwalałaby znajdować więcej wolnych przestrzeni, których akurat na murawie nie było, Arka Gdynia grała blisko, kompaktowo, nie stosowała pressingu, była zainteresowania tylko wybijaniem piłki do przodu i graniem na czas.

NIE DO WIARY
—
Trener Niels Frederiksen wpuścił na drugą połowę dwóch nowych graczy zmieniając Antonio Milicia przez ból mięśnia, który zgłosił. Lech Poznań po zmianie stron gwałtownie stracił bramkę za sprawą dośrodkowania z rzutu rożnego i późniejszym zgraniu piłki, przed którym powinien się uchronić. Skoro mamy w sztabie angielskiego eksperta od sfg, to powinniśmy uniknąć takiego gola, a już tym bardziej w meczu z rywalem, który przyjechał do nas w jasnym celu i jeszcze od początku prezentował przewidywalny styl. Przy stanie 0:1 kibice mogli być po prostu wściekli, od razu mogło przypomnieć się 1:3 z Gdyni czy nędzne oczko w dwóch zgodowych meczach z Cracovią. Przy stanie 0:1 jasne było, iż po prostu w tym sezonie nie umiemy sobie radzić w tzw. zgodowych spotkaniach, w których przeciwnik jest świetnie ustawiony taktycznie i jeszcze mentalnie rozgrywa najlepsze mecze choćby w całym sezonie. Przy stanie 0:1 od razu było wiadomo, iż z taką taktyką Arki Gdynia może być nam ciężko odnieść zwycięstwo.

NADZIEJE NA ZWYCIĘSTWO
—
Lech Poznań na początku drugiej połowy gwałtownie stracił gola i równie gwałtownie wyrównał, co dawało szansę na wygraną. Poznaniacy mieli ponad 30 minut na strzelenie zwycięskiej bramki drużynie grającej cały czas tak samo, czyli głęboko broniącej całym zespołem, który nie myślał o pressingu, grze w piłkę, a już tym bardziej o zwycięstwie. Trener Mistrza Polski, Niels Frederiksen przeprowadzał logiczne zmiany, ciężko było przyczepić się do jakiegoś ruchu, uwagi można było mieć tylko do jakości podań czy strzałów głównie Mikaela Ishaka, który ewidentnie nie miał swojego dnia. Remis 1:1 to nie tylko wina Mikaela Ishaka, co nie zmienia faktu, iż od tej klasy snajpera trzeba wymagać więcej, właśnie w tak trudnych oraz zamkniętych meczach, jak z Arką Gdynia, napastnik walczący o koronę króla strzelców Ekstraklasy powinien wykazać się pod bramką Grobelnego.

OKROPNA ARKA ZATRZYMAŁA LECHA
—
Dnia 8 maja 2026 roku okropna Arka Gdynia zatrzymała Lecha Poznań, który nie wygrał mimo 81% posiadania piłki i oddania aż 26 strzałów. Remis z zespołem, który lada dzień zasłużenie spadnie z ligi to kompromitacja w wykonaniu Kolejorza. Wczoraj ponad 41 tysięcy ludzi przyszło zobaczyć ofensywną niemoc Mistrza Polski, który nie potrafił pokonać zespołu umiejącego do wczoraj zdobyć na wyjazdach tylko 5 marnych oczek! Fatalna Arka Gdynia po zmianie ustawienia zatrzymała ofensywę Lecha, zrobiła to w Poznaniu, gdzie niebiesko-biali od początku tego sezonu mają niespodziewane duże problemy, dotąd wygrali u siebie mniej meczów niż na wyjeździe i dnia 8 maja 2026 znów pokazali, iż Bułgarska nie jest ich żadnym atutem, tylko właśnie terenem utrudniającym walkę o obronę mistrzowskiego tytułu. Podopieczni Nielsa Frederiksena w chłodny, piątkowy i majowy wieczór ośmieszyli się zarówno grą, jak i końcowym wynikiem, stracili 2 punkty, w tym sezonie nie wygrali żadnego zgodowego meczu, które dla naszego klubu są przeklęte tak jak ta cała Arka. Przedmeczowy bilans ekstraklasowy z „Arkowcami” wynoszący 9-11-13 nie był przypadkiem, różne nasze drużyny od wielu lat nie umieją grać z Gdynianami i oby w kolejnych sezonach nie było okazji do spotkań Lecha z Arką. Mecze z tym rywalem to przekleństwo dla naszego Kolejorza, na dodatek wczoraj zachowanie paru piłkarzy tego klubu, w tym Grobelnego (dostał kartkę dopiero w 93 minucie), doprowadziło kibiców wręcz do furii, kibice ostrymi gwizdami co chwilę dawali znać, co myślą o postawie Arki Gdynia.

MISTRZOSTWO ZOSTANIE W POZNANIU
—
Remis 1:1 wyrzucił do śmieci wszystkie mistrzowskie kalkulacje tworzone przed 8 maja. Lech Poznań nie zdobędzie mistrzostwa w ten weekend, raczej nie sięgnie po tytuł także 13 maja, kiedy obędą się zaległe mecze Arki z Górnikiem oraz Rakowa z Jagiellonią. Wiele wskazuje, iż 16 maja po 20:15 nasza drużyna normalnie będzie musiała wyjść na obiekt w Radomiu, na którym od powrotu Radomiaka do Ekstraklasy jeszcze nie wygrała i jakoś zatrzymać rozpędzonego Radomiaka. Czy pachnie już tzw. „mokrą szmatą”? Tak, bo Antonio Milić znowu wypadł, Robert Gumny jest zawieszony, a Mateusz Skrzypczak to Mateusz Skrzypczak. Czy pachnie utratą niemal pewnej do wczoraj 1. pozycji? Raczej nie, gdyż przez cały czas mamy przewagę, a przede wszystkim Górnik prawdopodobnie nie wygra wszystkich meczów do końca. Po prostu Lech przykro remisując z Arką tak jakby odłożył koronację, być może mistrzostwo zostanie przyklepane 16 maja a być może choćby 23 maja będziemy potrzebowali jeszcze remisu na niegościnnej Bułgarskiej. Zobaczymy. Mimo potknięcia z „Arkowcami” postanowiliśmy opublikować zaplanowany wcześniej nagłówek raportu meczowego na KKSLECH.com, ponieważ jest to pamiątka, coś jest blisko, coś się tworzy i tak naprawdę nie wiadomo, kiedy znowu będzie okazja właśnie tak zatytułować raport po meczu Lecha Poznań.